Сочинение туган ягым горурлыгым

Министерство образования Республики Башкортостан

Республиканский  конкурс сочинений, посвященный Дню Республики и Году литературы  “Пою мою республику”

Моя Родина — моя гордость

(на татарском языке)

Работа: Мухаметвалиева Азамата,

ученика 7 класса основной общеобразовательной       школы        с.   Старые       Сулли       —      филиала     муниципального                 общеобразовательного казенного                 учреждения                 средняя общеобразовательная        школа         с.  Усман   -Ташлы   муниципального   района   Ермекеевский район               Республики                Башкортостан

Руководитель: Г.З. Хуснутдинова

2015 год

Инша.

Туган ягым – минем горурлыгым.

Автобус әкрен генә тукталыштан кузгалып китте. Юлчылар, бераз дулкынланып, шаулашып алдылар да, күзләрен алга төбәп, тынып калдылар. Шул тынлыктан файдаланыпмы, юлчыларның күңелен күтәрергә теләпме, шофер магнитофонын ачып җибәрде. Күңелгә якын, таныш моң автобус эчен чолгап алды. “Тукта, бу безнең Венер абыйның җыры түгелме соң?”

“Юрүзән, Юрүзән.

Күпне күргән, күпне кичергән.

Анда данлы батыр Салават та

Акбуз атын төшереп эчергән…”

Юлчылар, тын да алмый, җырны тыңлый. Минем күңелемне шатлык тойгысы биләп алды: Венер абыйның җырын бик яраталар икән! Шушы шатлыгымны янәшәмдә утырган апа белән дә уртаклашасым килде:

  • Апа, беләсезме, бу безнең авылдаш Венер абыйның җыры.
  • Алай икән. Нинди эчтәлекле, моңлы җыр иҗат иткән. Кем соң ул? Кайсы төбәктән?

Күрше апаның кызыксынуы мине дәртләндереп җибәрде. Мин, сөенә-сөенә, Венер абый, үзебезнең төбәк турында сөйли башладым.

Венер абый Мөхәмәдиев Башкортстанның көньяк-көнбатыш өлешендә урнашкан Ярмәкәй районы Иске Сүлле авылыннан. Үзешчән композитор, җырчы һәм баянчы Венер абый Мәхәмәдиевны Иске Сүлледә генә түгел, Башкортстанның башка районнарында да беләләр.

Авылымның челтерәп аккан чишмәләренең моңын ерак Себер якларына алып китеп, Венер абый Нефтеюганск шәһәрендә яши һәм иҗат итә. Аның җыр канатларында туган як моңы.

Әйе, аның туган ягы – минем туган ягым. Ә безнең туган ягыбыз – гүзәлләрдән гүзәл, газизләрдән – газиз Башкортстан. Күренекле шагыйрәбез язганча:

“Сорасалар читтә, син кайдан, дип,

Горур гына карап торам да,

Ирәеп тә, берчә кинәнеп тә,

Башкортстаннан дим, Уралдан!” –

дип, горурланып әйтә алам мин.

Һәр кеше, минемчә, үз туган иле белән горурлана, аңа карата олы мәхәббәт тойгысы белән яши. Ә туган ил – син туган йорттан, яшәгән авылдан башлана. Әйткәнемчә, минем туган авылым Иске Сүлле авылы. Авылыбызны һәрьяктан катнаш урманнар, калкулыклар уратып алган.

Безнең авыл җәй көне бигрәк тә матур була. Хәер, сезнең авыл да шулайдыр инде. Әллә су буенда утырганга, әллә урманнар, таллар күп булганга, җәй булдымы – тирә-якны хуш ис каплап ала. Кайда карама – аллы-гөлле кыр чәчәкләре, кайда басма – ямь-яшел юрган кебек чирәмлек. Ә җимешләрдән ни теләсәң, шул бар. Карлыган, бөрлегән, чия,  шомырт, балан, алма – барысы да бар.

Ә сандугач, тургай, бытбылдык, тартай тавышлары – башыңны тәрәзә төбенә куй да, төне буе тыңлап ят. Берсе өзелеп-өзелеп чутылдый, икенчесе бытбылдый, өченчесе тартылдый. Һәрберсе үзенчә сайрыйлар алар. Яратам мин кошлар сайравын!

Ә кыш башланганда авылыбызның муллыгын күрсәтеп, су буйларын гөрләтеп, уңган җиңгиләр, яшь киленнәр каз-үрдәк чайкыйлар.

Һәркемгә дә үзенең туган ягы якын, кадерле, чөнки һәр кешенең туган җире берәү генә була. Читкә китсәң, туган авылыңны бигрәк тә сагына башлыйсың.

Сагындыра бит ул туган як,

Яраттыра бит ул туган як.

        Башкортстаным минем – елдан-ел үсә, зур үзгәрешләр белән алга таба атлый. Менә 25 ел  инде ул үзаллы тормыш алып барып, яңа биек үрләр яулый.

Бу үзаллылыкның нәтиҗәсен безнең авыл тормышында да күрергә була. Барлык шәхси йортларда, барлык оешмаларда телефон челтәре эшли. Халыкның күптән көткән хыялы – зәңгәр ягулык килде авылыбызга. Үзәк урамга кара тасма булып асфальт җәелде. Авылыбызның нәкъ уртасында мәһабәт бина-магазин калкып чыкты.

Бу эшләрне башлап җибәрүдә һәм башкарып чыгуда минем әтиемнең дә өлеше бар. Ул күп еллар авылыбызда эшләде. Авылдашларының яшәү шартларын яхшырту өчен армый-талмый эшләгән әтиемне бик яраталар һәм хөрмәт итәләр. Мин аның белән горурланам һәм киләчәктә дә аның кебек тырыш, хезмәт сөючән кеше булырга тырышачакмын.

Башкортстан!

Элек син бигрәк ятим идең,

Бар байлыгың – кырыс, җансыз

дала иде…

Хәзер көчле ир-арыслан, баһадир син –

Алгы сафта бәхет даулап барасың син…

Үзенең туган ягын, аның халкын, табигатен өзелеп сагыну – Венер абый җырларының төп чыганагы булып тора. Халык аның җырларын көтеп ала, ярата, популярлаштыра. Башкортстанның күренекле җырчылары ул иҗат иткән җырларны бик теләп һәм яратып башкаралар.

Дулкынланып сөйли–сөйли озын юл үтелгәнен сизми дә калдым. Игътибар белән тыңлавы өчен апага зур рәхмәт әйтеп, саубуллаштым, ә күңелемдә Венер абыйның җыры – туган ягымның моңы, аның өчен горурлану хисе…

Башкортстан! Синең гүзәлеккә

Тиң булырлык җирләр бар микән?

Ямьле Агыйдель буйлары

Туган ягымның табигате бик матур.
Үзенең калын урманнары, саф чиста сулы чишмәләре, яшел болыннары, яхшы һәм
тырыш кешеләре белән дан тота ул. Туган як һәркемгә дә якын. Мин дә бәләкәй
чакта ук аның табигатенә сокланып үстем. Җ
әй көннәреңдә ул
тагын да матурая.

Бервакыт без Агыйдель буена
походка бардык. Җ
әйнең матур бер көне иде. Агыйдель безне
җем-җем итеп уйнап торган чал дулкыннары белән сәламләп каршы алды. Күктә −
кошлар симфониясе, су өстендә − акчарлаклар уйнавы.

Су буеның матурлыгын каләм белән
язып, тел белән сөйләп бетерерлек түгел! Әллә кайлардагы диңгез-океан буйлары
бер якта торсын! Яр буеңда йөзьяшәр наратлар, имәннәр, тамырлары белән җиргә
нык ябышканнар. Әмма кайберләре яр белән бергә җимерелеп төшкән, шулай да,
табигатькә үзләренчә җайлашып, үсүләрен дәвам иттерәләр. Суга якын булуларына
шатланып, дулкыннарның үзләрен коендырып китүен көтәләр.

Мондагы табигатьнең гүзәллегенә
хәйран каласың. 
Агыйдель ярының сап-сары, чип-чиста, кабырчыклы, чуерташлы
комыннан барасы да барасы килә. Су өстендә уктай атылып балык тоткан
акчарлакларны күзәтеп тору да кызык. Ә
Агыйделнең суы… Кызу көндә колач салып йөзүдән, бергәләшеп
су чәчрәтә-чәчрәтө уйнаудан да бәхетлерәк мизгелләр бармы икән?!

Халкыбызның бөтен тормышы диярлек
шушы елга белән бәйләнгән. Шулай булмаса, ул аны җырларга кушып җырламас иде.

Күңел сөйгән Агыйдель

(Сөю белән көчле без!),

Күңел белән тирәнлеген,

Киңлеген дә үлчибез…..

Башкортостаныбызның матурлыгын
күрәсе килгән кешегә Агыйдел
ь буена барырга киңәш итәр идем мин.

                                                                        
                             Фахразиева Альбина 10 класс

метки: Татарск, Елабуга, Яклар, Кышны, Гомуми, Республикас, Матура, Челтер

Татарстан Республикасы Яр Чаллы шәhәре Башкарма комитеты мәгариф идарәсе муниципаль бюджет гомуми белем бирү учреждениесе “60 нчы урта гомуми белем бирү мәктәбе”

Башкаручы:

I категорияле татар теле һәм

әдәбияты укытучысы

Попова Гөлниса Гаян кызы

Сочинение “Туган ягым”

Минем туган ягым –Татарстан Республикасы. Мин Татарстанның иң матур җирендә – Яр Чаллы шәһәрендә яшим. Яраткан шәһәрем Чулман елгасы буенда урнашкан. Туган ягым табигате күңелемә ятышлы. Табигатьнең җәйге вакытын бер сүз белән генә әйтеп бетереп булмый. Бөтен җирдә күбәләкләр оча, кошлар сайрый, кызарып җиләк-җимешләр пешә, чәчәкләр ата. Аларның ниндиләре генә юк:кызыллары, зәңгәрләре, ап-аклары, сарылары…Кошларның сайравы, әйтерсең, моңлы көй кебек. Ә күбәләкләрнең канатларындагы рәсемнәрне күрсәң, шаккатырсың. Җиләк-җимешләрнең тәме генә ни тора… Әйтеп бетергесез тәмле һәм татлы.

Шундый бай җәйдән соң мул көз җитә. Агачлар алтынга киенә, җир өсте сап-сары хәтфә белән каплана. Менә шул вакытта кешеләр үзләре үстергән уңышларын җыя башлыйлар. Көзге урманга керсәң, аның матурлыгына кызыгырсың. Шуның хәтле төс байлыгын беркая да күрә алмассың.

Алтын көздән соң ап-ак кыш җитә. Ул үзенең килүен карлы бураннар белән белгертә, җир өстен ап-ак ашъяулык белән каплый.Шул вакытка инде агачларда үзләренең көзге күлмәкләрен салган булалар. Кыш аларны ак бәскә киендерә. Кызганычка каршы, кышын кояш җылытмый, җиләкләр дә пешми, кошлар да сайрамый. Алай да, кышның яхшы яклары да бар. Кыш көнендә туйганчы чанада, чаңгыда, тимераякта шуып була. Әгәр дә инде чаңгыда урманга китсәң, син дөньяда иң бәхетле кеше булырсың. Тынлык… Карда шуа торган чаңгы тавышы гына ишетелә. Шул минутларда шундый рәхәт булып китә. Шулай күңел ачканда кышның узып китүен сизми дә каласың.

Яз җиткәч, карлар эри, челтерәп- челтерәп гөрләвекләр ага башлый. Табигать кышкы йокыдан уяна. Көздән җылы якларга киткән сандугачлар, тургайлар, сыерчыклар, карлыгачлар кайталар. Ә иң беренчеләре булып, кара каргалар килеп җитәләр. Кара каргалар кайтса- яз җитткән дигән сүз. Яз көнендә агачлар яңадан яшел күлмәкләрен кияләр, матураеп китәләр.

1 стр., 478 слов

Туган ягым — яшел бишек

… туган ягым – Татарстан. БезнеS республикабызда к_п милл‰тл‰р _зара дус яшил‰р. Татарстан матур ш‰k‰рл‰рг‰, ямьле урманнарга, зур елгаларга, яшел … кырларга бик бай. Шулай ук ТатарстанныS байлыгы Gир астындагы казылмаларда. Татарстан матур табигатьк‰ ген‰ … л‰н, татар музыкасына нигез салучы, танылган композиторлар туган: Солтан Г‰б‰ши, Салих Сайдашев. Ташсу авылында …

Нинди генә туган илем табигате күркәм булмасын, кешеләр аны җәлләмичә зур зыян китерәләр. Табигатьне бер дә сакламыйлар. Ә бит табигать булмаса, без дә булмас идек бит. Әйдәгез, дуслар, аны саклыйк, бер дә аны кыерсытмыйк. Табигать шундый матур булып калсын, һәрвакыт безнең күңелебезне шатландырып торсын. Мин ңир шарының иң иң ямьле урынында яшим, шуңа күрә туган җиремне бик яратам.

  • Татарстан Республикасы Яр Чаллы ш?h?ре Башкарма комитеты м?гариф идар?се муниципаль  бюджет гомуми белем бир? учреждениесе “60 нчы урта гомуми белем бир? м?кт?бе”
    Башкаручы:
    I категорияле татар теле ??м
    ?д?бияты укытучысы
    Попова Г?лниса Гаян кызы
    Сочинение “Туган ягым”
    Минем туган ягым –Татарстан Республикасы. Мин Татарстанны? и? матур ?иренд? – Яр Чаллы ш???ренд? яшим. Яраткан ш???рем Чулман елгасы буенда урнашкан. Туган ягым табигате к??елем? ятышлы. Табигатьне? ??йге вакытын бер с?з бел?н ген? ?йтеп бетереп булмый. Б?тен ?ирд? к?б?л?кл?р оча, кошлар сайрый, кызарып ?ил?к-?имешл?р пеш?, ч?ч?кл?р ата. Аларны? ниндил?ре ген? юк:кызыллары, з??г?рл?ре, ап-аклары, сарылары…Кошларны? сайравы, ?йтерсе?, мо?лы к?й кебек. ? к?б?л?кл?рне? канатларындагы р?семн?рне к?рс??, шаккатырсы?. ?ил?к-?имешл?рне? т?ме ген? ни тора… ?йтеп бетергесез т?мле ??м татлы.
    Шундый бай ??йд?н со? мул к?з ?ит?. Агачлар алтынга киен?, ?ир ?сте сап-сары х?тф? бел?н каплана. Мен? шул вакытта кешел?р ?зл?ре ?стерг?н у?ышларын ?ыя башлыйлар. К?зге урманга керс??, аны? матурлыгына кызыгырсы?. Шуны? х?тле т?с байлыгын беркая да к?р? алмассы?.
    Алтын к?зд?н со? ап-ак кыш ?ит?. Ул ?зене? кил?ен карлы бураннар бел?н белгерт?, ?ир ?стен ап-ак ашъяулык бел?н каплый.Шул вакытка инде агачларда ?зл?рене? к?зге к?лм?кл?рен салган булалар. Кыш аларны ак б?ск? киендер?. Кызганычка каршы, кышын кояш ?ылытмый, ?ил?кл?р д? пешми, кошлар да сайрамый. Алай да, кышны? яхшы яклары да бар. Кыш к?ненд? туйганчы чанада, ча?гыда, тимераякта шуып була. ?г?р д? инде ча?гыда урманга китс??, син д?ньяда и? б?хетле кеше булырсы?. Тынлык… Карда шуа торган ча?гы тавышы гына ишетел?. Шул минутларда шундый р?х?т булып кит?. Шулай к??ел ачканда кышны? узып кит?ен сизми д? каласы?.
    Яз ?итк?ч, карлар эри, челтер?п- челтер?п г?рл?векл?р ага башлый. Табигать кышкы йокыдан уяна. К?зд?н ?ылы якларга китк?н сандугачлар, тургайлар, сыерчыклар, карлыгачлар кайталар. ? и? беренчел?ре булып, кара каргалар килеп ?ит?л?р. Кара каргалар кайтса- яз ?иттк?н диг?н с?з. Яз к?ненд? агачлар я?адан яшел к?лм?кл?рен киял?р, матураеп кит?л?р.
    Нинди ген? туган илем табигате к?рк?м булмасын, кешел?р аны ??лл?мич? зур зыян китер?л?р. Табигатьне бер д? сакламыйлар. ? бит табигать булмаса, без д? булмас идек бит. ?йд?гез, дуслар, аны саклыйк, бер д? аны кыерсытмыйк. Табигать шундый матур булып калсын, ??рвакыт безне? к??елебезне шатландырып торсын. Мин ?ир шарыны? и? и? ямьле урынында яшим, шу?а к?р? туган ?иремне бик яратам.

  • Начало формы
    Конец формы
    Татарстан – минем туган ягым
    ??ркемг? д? ?з туган ягы бик кадерле. Кеше кая гына барса да, барыбер к??еле бел?н ?зене? газиз туган авылына, туган ш???рен? ашкынып кайта.
    Безне? чиксез ки? илебезд? матур ш???рл?р ??м авыллар бик к?п. Тик б?ек татар теленд? а?лашып, с?йл?шеп, татар халкыны? гореф-гад?тл?рен? буйсынып яш?г?н кешел?р, ?лб?тт?, Татарстан республикасында гомер кичер?. Татарстан республикасы экономик яктан ??м кеше саны буенча Русияне? и? зур республикаларыны? берсе. Шулай ук х?зерге Татарстан- й?зд?н артык милл?тк? туган йорт, туган як. Ул к?п милл?тле республика. Татарстан ?зене? бай тарихы ??м уникаль табигать ресурслары бел?н халкында горурлык хисе уята, шу?а к?р? д? бу табигать почмагы туристларны? игътибарын яулап алган. Зур у?ыш бир? торган ки? басулар, к?п миллионлы ш???рл?р з??г?р сулы Кама, Идел елгалары ??м яшел урманнар  бел?н алмаша. Республика ?ир асты байлыклары бел?н д? горурлана ала.
    Татарстан республикасында татар м?селман ??м  рус православие м?д?ниятене? ?зара б?йл?неп яш?вене? ?рн?ге к?рс?телг?н.Тарихыны? авыр вакыйгаларына карамастан, татар ??м рус халкы татулыкта ??м берд?млект? яши.
    Татарстанда буыннан-буынга к?чеп  килг?н гореф-гад?тл?р, б?йр?мн?р бик к?п. Шуларны? берсе – Сабантуй б?йр?ме. Бу милли б?йр?м язгы ч?ч? т?мамлануга багышлана.  Элек-элект?н Сабантуйны? к?рке – ат чабышлары, ?леге Татарстанда да бу спорт т?рен? бик ???миятле урын бирел?. Сабантуй б?йр?ме Татарстанда гына т?гел, ? татарлар яш?г?н барлык регионнарда да, х?тта чит илл?рд? д? ?тк?рел?.
    Татар халкыны? милли б?йр?мн?ре бел?н берг? республикада яш??че башка милл?тл?рне? д? б?йр?мн?рен? д? зур игътибар салынган.
    Татар к?йл?ре бигр?к т? мо?лы булып тоела. Башка телл?рг? т?р?ем? ителми торган мо? с?зе татар халкыны? к??елен сыйфатлый. Татар шигърияте ??м ?ыр и?аты бел?н бер р?тт? татар м?д?ниятенд? традицион ??н?рл?р д? зур урын алып тора, алар татар халкыны? рухи д?ньясын чагылдыралар. М?с?л?н, татар халкыны? ювелир с?нгате б?тен д?ньяга билгеле. Шулай итеп, татар с?нгате безне? – татарларны? – борынгы буыннарыбызны? яш?? р?вешен, м?д?ниятен чагылдыра. Без, егерме беренче гасыр кешел?ре, ?з халкыбызны?, ?з туган ягыбызны? гореф-гад?тл?рен ихтирам итеп яш?рг? тиешбез.

  • Сочинение «Яратам сине, туган як»
    Яратам мин туган илемне,
    Яратам мин туган телемне,
    Яратам мин туган ?иремне,
    Яратам мин туган ?емне,
    гаил?мне, ?ниемне, ?тиемне, д?? ?ниемне, д?? ?тиемне ??м н?ни бертуган се?елемне.  Мин, Л?йс?н  Илгиз кызы  Сейдгазова,  Пенза ?лк?сене?  Лопатино районы иске Вершаут  авылында  яшим.  Мин ?ирг? татар кызы булып тууыма  бик горурмын. Мин ?земне?  туган  телемне  яратам, ч?нки  ул ?нием, ?тием, ?би-бабаем теле. Без ?йд? татар теленд? ген? с?йл?ш?без.
    Безне? Вершаут авылында м?кт?п, м?д?ният йорты бар. М?д?ният йорты каршында зур ??йк?л басып тора.Ул   Б?ек  Ватан сугышы кырында ятып калган авыл  батырларына, безне? ирекне саклаучыларга багышлап салынган. Б?ек ?и?? к?ненд? шул ??йк?л янына балалар, укучылар, авыл халкы ?ыелып аларны иск? алалар.
    Безне? яш?г?н ?иребез – авылыбыз  бик матур. Авылыбызны б?тен  ягыннан урманнар уралган. «Урманнарда кура ?ил?к т? ?ир ?ил?к, к?з ачып йомганчы ?ыярсы? бер чил?к». Ул ?ил?кл?р шулкад?р т?мле авызда эреп кит?. Туган ?иремд? ?ск?нг?ме ?лл? ми?а шулай тоела?  Андый  т?мле ?ил?кл?р безд? ген? ?с? кебек,  алардан бер д? туймыйсы? сыман. ? к?з к?не бай урманнар  безне  т?рле-т?рле г?мб?л?р бел?н б?л?кли.
    Авылны? бер почмагында  зур к?л ??елеп ята. Ул балыкка бай. Яз, ??й к?нн?ренд?  к?лг? бик к?п  булып акчарлаклар килеп т?ш?. Нинди к??елле шул акчаларны? к?лг? чумып-чумып балык тотуларын карап торырга!
    Яз ?ит? бел?н яшел чир?мд? б?л?к?й ген? каз,?рд?к б?бк?л?ре шул ?л?нне ашап, й?гереп й?рил?р, ? ??й к?нн?ре к?л ?сте ап-ак булып кит?, ?йтерсе?, к?л ?стен? ак кар яуган. Бу авыл халкыны? казлары, ?рд?кл?ре й?зеп й?рил?р. ? к?з ?итк?ч, ??р ?йд? каз ?м?л?ре оештырыла. Кызлар казларны чил?кк? т?яп, к?янт?л?рг? тагып, чишм?г? казлар юарга т?ш?л?р. ? кичл?рен кызлар, ?м? булган ?йг? ?ыелышып, т?рле уеннар уйный, ?ырлар ?ырлый, егетл?р гармун суза. ?ай, к??елле д? инде шул чаклар! Без,  авыл балалары,  сыйланып, т?мле ризыклар ашап р?х?тл?н?без.
    Б?лки,  ул ми?а гына шулай тоела!? Мин уземне? туган ?иремне бик яратам, ч?нки бик матур, бик с?йкемле минем туган авылым, аны? чылтыр-чылтыр аккан чишм?л?ре, ул чишм?л?рне? сап-салкын сулары. Алар шундый т?мле! Ул суларны эчк?ч, ?аны? р?х?тл?неп кит?, яшисе килеп тора! Ул судан ?ич т? туймысы?, шундый т?мле минем авылымны? чишм? сулары!
    Май аенда безне? авыл ап-ак к?лм?к киг?н т?сле була. Т?рле ?имеш агачлары ч?ч?кк? т?рен?. К?р?се иде шул вакытта, нинди матур безне? яш?г?н ?иребез! Т?нн?р буена сандугачлар сайравын утырып ты?лыйсы кил?. Шул вакытта чикерк?не? кычкыруы да си?а башка т?рле булып тоела. Ул инде к??ел к?т?ренке булуга шулайдыр, минемч?.
    ??й к?не алмаларын, чиял?рен й?зеп кен? ?лгер. Авылда мал-туарга печ?н ?ыйган вакыт килеп ?ит?. Хуш исле печ?н исл?ре яулап ала, син ул исне сулап туймыйсын. ? кырларда ??й к?не ашлыклар к?кр?п ?с?. Алар т?рл? вакытта т?рле т?ск? кер?. Бер карыйсы?, ди?гез кебек яшькелт-з??г?р ул, ? икенчел?п караганда – кояш кебек, ?ылытып сары т?ск? керг?н. К?з ?итк?ч, кырга комбайннар чыга, иген т?ялг?н машиналар кырдан бертуктаусыз авылга я?а ?ыйган урожайны ташыйлар; аннары ул элеваторларга кит?. Безд? ?ск?н ашлыктан ипи-печенье, тортлар, ??м башка т?рле ризыклар пешер?л?р.
    Безне? авылда к?п еллар элек руслар бел?н татарлар яш?г?н.  Авылны? бер почмагы «рус очы» дип аталган. Рус балалары да татар балалары да бер м?кт?пк? й?рг?н. Руслар ??м татарлар берг?л?шеп бик тату яш?г?нн?р, эшт? д?, ялда да берг? булганнар.  Х?зер инде авылыбыз – татар авылы.
    Нинди р?х?т ?зе?не? туган-?ск?н ?ире?д? яш??! Ходай сугышларыннан сакласын, к?гебезне кара кайгылы болытлар капламасын инде.
    ?ади Такташны? “Мокомай”поэмасыннан юллар иск? т?ш?:
    Бер ?ирд? юк андый ак каеннар,
    Бер ?ирд? юк андый урманнар,
    Бкр ?ирд? юк камыш сабаклары-
    мондагыдай шаулый торганнар…

  • И туган ягым, нинди г?з?л син!
    План.
    I. Баланы туган ?ире назлый.
    1. ?нием с?зл?ре: «Туган ?ире?? м?рх?м?тле бул, ата-баба нигезен онытма!»
    2. Авылым ?янкел?ре.
    3. Ага чишм? чылтыр-чылтыр.
    II. Авылым — г?з?л бакча.
    1. Табигатьне саклыйк!
    2. Тарихтан бер с?хиф?.
    III. ?ырым си?а булсын, туган ягым!
    Китс?м туган яктан,
    Читт? б?хет тапмам —
    Яш?рмен гел ?анны телг?л?п.
    ?ырлыйм туган якта,
    ?ырлыйм сезне? хакта,
    Каеннарым бел?н берг?л?п.
    Р. Ми?нуллин.
    Бала д?ньяга кил?, беренче тапкыр туган нигезенд? ?зене? тавышын я?гырата. Бу вакытта ?ле ул берн?рс? а?ламаса да, ?ни назын тоеп, ата-баба нигезенд? яши башлый. Кызарып чыккан кояшка карап, к?зл?рен ача, ?й т?ренд?ге кошлар сайравына елаудан туктый; я?гыр яуганда, й?зен? с?ерсен? билгел?ре чыгара. Анасы да баласыны? к?л?ч, шат й?зен к?реп, бишек ?ырын к?йли, кытыршы куллары бел?н баласын назлый, чын к??елд?н изге тел?кл?р тели.
    Мин д? кечкен?д?н ук ?ни назын тоеп, аны? с?зл?рен? колак салып ?стем. ?нк?емне?: «Туган-?ск?н ?ире?? м?рх?м?тле бул, аны булдыра алганча ярат. Ата-баба нигезен онытма!» диг?н с?зл?ре х?терем? бик тир?нтен уелып калганнар. Ничек со? инде шундый г?з?л табигатьле, газиз туган ягы?ны яратмаска м?мкин!?
    Мин авылда тудым. Сабый чагымда челтер?п аккан чишм? тавышын да, талларга кунып сайраган сандугач тавышын да ишеттем, йолдызлы к?кне, тулган айны к?реп сокландым. Безне? авылны? табигате искиткеч матур. Мин, капка т?бебезг? чыгу бел?н, ?земне яшел х?тф? ??елг?н ?ирг? баскан кебек хис ит?м. Б?бк? ?л?нн?ре, вак ромашкалар, сары ч?ч?кл?р ?зл?ре ?к мине бер сихри д?ньяга алып кереп кит?л?р. ?зем яшел чир?мн?н атлыйм, к?зл?рем тир?-якны к?з?т?. ?н? якында гына бормаланып инеш ага. ??й к?нн?ренд? анда каз-?рд?к тавышлары ишетел?.
    Инеш буенда ?янкел?р ?с?. Алар яз к?не аксыл-яшел т?ск? кер?л?р, ??й башында яшел яфракларга т?ренеп, авылга ямь бир?л?р, кичл?рен кошларны? матур тавышлары б?тен су буен ?анландыра. Кичке сабантуй да инеш буенда уза. Яшьл?рне? шат ?ырлары, уеннары бел?н су буе г?рл?п тора.
    Бормалы инешл?р, карт ?янкел?р шагыйрьл?рг? ил?ам бирг?н. Сибгат Х?кимне? «Минем таныш ?янкел?р» шигыре туган ягын сагынучыларга атап язылган кебек:
    Сезг? энд?шми, мин кемг?
    Энд?шим, ?янкел?р?
    ?итте минем д?, сезне? к?к,
    Картайдым, дияр к?нн?р, —
    ди шагыйрь.
    Кешене? гомере башланып китк?н кебек ?к, инешне? д? башлангычы бар. Бу — чишм?л?р. Чишм?, тау астыннан к?меш к?зе бел?н ?ирне тишеп, бик зур кыенлыклар бел?н саркып чыга, б?др? дулкыннар ясап, ?крен ген? ага. Аны? к?меш сыман тамчылары кояш нурлары астында эн?е б?ртекл?ре кебек ?емелдил?р.
    Чишм?л?р… Кемне? ген? к??елен? ил?ам салмый да, кемг? ген? канат куеп, хыялларын ?стерми ик?н со? алар?! Шагыйрь Равил Ф?йзуллин туган ягы, туган йорты турында к?п яза. «Туган ягым» диг?н шигыренд? ул болай ди:
    Минем д? бар ?зем ?чен
    шундый як — Туган ягым:
    Дога и?г?н ??р т?шенн?н
    чишм?л?р чыга аны?!
    Авылыбыздагы зират яныннан ага торган чишм?не «Изгел?р чишм?се» дип атыйлар. Бу чишм?не? суын эчс??, т?не?? ниндидер сих?т алган кебек буласы?.
    Авыл башына чыгуга, зифа каеннар яфракларын шаулатып, сары алкаларын селкетеп, безне каршы алалар. Бу каеннарны кайчандыр безне? бабаларыбыз утырткан. Читк? китк?н кешел?р ?з авылы каеннарын сагыналар. Х?с?н Туфанны? 16 ел гомере читт? ?т?. Туган ?ирен? м?х?бб?те, сагыну хисл?ре и?атына к?ч?.
    Ак каеннар азмы далаларда,
    Япандагы олы юлларда…
    Беркайда юк, л?кин сезне? сыман
    Сагындырган каен, — беркайда! —
    дип ?зг?л?н? ул.
    Авылны? матурлыгы, г?з?ллеге турында авылыбыз шагыйре Илсур абый болай дип язды:
    Ераклардан сагынып кайтам,
    Туган авылым сине.
    Ки? кырлары?, басулары?
    Каршы ала мине.
    Авылым урамнарында
    ?с? матур таллар.
    Берсенн?н-берсе яктырак
    Ата безд? та?нар.
    Бу шигырь юллары, х?зер к?йг? салынып, авылны? гимны кебек, б?тен кич?л?рд? я?гырый.
    Зифа каеннардан со? ки? басулар башлана. Бу басуларда игенн?р к?кр?п ?с?. Каерылып ?ск?н тук башакларга карап, кемн?р ген? сокланмаган, кемн?рг? ген? ил?ам килм?г?н! Ирексезд?н ?ырлап ?иб?р?се кил?:
    Игенчене? у?ганлыгы,
    Игенчене? хезм?т яме,
    Игенчене? тырышлыгы
    Кырларыннан к?рен?.
    Авылдан ерак т?гел урманнар бар. Урман яшеллеге, саф ?авасы, ?ырчы кошлары бел?н ?зен? гашыйк ит?. Урманны б?тен кеше д? ярата торгандыр дип уйлыйм мин. Тукайны? «Ш?р?ле» поэмасындагы т?б?нд?ге юллар безне? авыл урманы турында язылган кебек:
    Бик хозур! Р?т-р?т тора гаск?р кеби чыршы, нарат;
    Т?пл?ренд? ятканым бар, х?л ?ыеп, к?кк? карап.
    ??й к?не урман кешел?рне ?зен? тарта. Ял к?нн?ренд? т?ркем-т?ркем д?, ялгыз да кешел?р урманга агылалар. ??й уртасында урман аланнарында чалгы тавышлары ишетел?. ? к?з кешел?рне ?зене? сап-сары чикл?векл?ре бел?н кин?ндер?. Минем туган авылым Биектау районына кер?. Аны халык теленд? «ак каенлы Биектау» дип й?рт?л?р. Районда каен, нарат урманнары шактый. Тик урманнарга керг?ч, киселг?н агач т?пл?рен, ташланган ч?пл?рне к?реп й?р?к ?рни. Сулыклар да бик к?п, л?кин промышленность предприятиел?ренн?н агып чыккан сулар аларны пычрата, г?з?л табигатьне? ямен ?иб?р?.
    Табигатьне пычрату, а?а саксыз карау иманлы кешел?рд? борчылу уята. Табигатьне саклау проблемасы ?. Баяновны? «С?ях?тнам?» поэмасында к?т?рел?. ?с?рне? герое Кама буйлап с?ях?тк? чыга. Кама буендагы авыллар югалган. Яшьл?р булмагач, авылны? кил?ч?ге булмый. Авыл бетс?, табигать т? ярлылана. Кама буенда кыр казлары к?ренми, кыр ?рд?кл?ре кычкырмый. Су буе м?ет чыккан йортны х?терл?т?. Автор ?зене? бала чагын х?терли. Яланаяк й?рг?н болыннарны сагынып иск? ала. Тик бу болыннар аша х?зер торбалар узган. Бик к?п зиратлар аша дамбалар ?тк?релг?н. Милли а? к?нн?н-к?н югала бара. Халык иманыннан яза, телен оныта. Заманга ияреп, к?йл?р д? ?зг?р?. Шул к?йл?р тавышы астында сыкрап, бик к?п урманнар ?ирг? ава.
    ?. Баянов кешелек д?ньясын саклап калырга чакыра. С?ях?тнам?не? ахырын ул болай т?мамлый:
    Ча? кагам мин:
    — Бар халыклар!
    Барлык тел?к-гад?тл?рне
    Буйсындырып бары акылга,
    Кул бирегез бер-берегезг?
    ?ир хакына, яш?? хакына!
    М?ск??д?ге татар галиме Вил Мирзаянов атом-т?ш коралын законсыз файдалануны фаш итте. Шуны? ?чен ул кулга алынды. Халык соравы буенча аны азат иттел?р.
    Кешел?р! ?йд?гез ?ле, табигатьк? карата бераз м?рх?м?тлер?к булыйк! Аны саклап калу ?чен бар к?чебезне кызганмыйк! Табигать ??м б?тен гал?м ки?леген саклап калу — безне? бурыч.
    Туган ягымны? г?з?л кешел?ре, гыйбр?тле тарихы да бар.
    Шамил Р?кыйповны? «Та?нар ?аман матурмы?» ?с?ренд? сур?тл?нг?н Гыйльфан Батыршин — безне? авылныкы. А?а ?тк?н ел авылда ??йк?л куелды.
    Халкыбызны? милли горурлыгы булган композитор Салих С?йд?шев т? безне? районнан. Аны? туган авылы ?бр?д? музей ачылды.
    Авылыбыздан ерак т?гел Камай авылы бар. Бу авылны? к?нчыгыш ?лешенд? тарихчы, археолог Равил Ф?хретдинов казу эшл?ре алып барды. Монда к?п кен? борынгы эш кораллары, биз?н? ?йберл?ре табылды. Табылган ?йберл?р Камаево авылында ачылган тарихи музейга куелган. Без бу музейда май аенда булдык. Экспонатлар арасында кабер ташы бар. Бу таш XIII гасырлар тир?сенд? бер д?рвишне? хатынына куелган таш булып чыкты.
    Бу тир?д? Иске Казан ш???ре урнашкан булган. Вакытлар узу бел?н, ш???рне? нигезен Казансу елгасы ашап бетерг?н. Бу елга ?зе д? бик к?пне к?рг?н. Г?лшат З?йнашеваны? «Казансу» шигыре шул турыда.
    Казан суы ?сл?ренд? акчарлаклар уйныйдыр.
    Акчарлаклар ел да кайта,
    ?тк?н гомер кайтмыйдыр.
    ?й, Казансу, Казансу!
    Гомерл?ре ямансу.
    Азатлык ?чен халкымны?
    Кан-яшьл?ре тамган су, —
    диг?н юллар Иван Грозный яулары вакытында т?гелг?н яшьл?р, каннар хакында с?йли.
    Туган ягым г?з?л д?, аны? кешел?ре д? минем к??елг? якын тоела, ??р кеше д? шулай уйлыйдыр. Туган як ?ырларга к?чк?н. Туган як турында язучылар зур к?л?мле ?с?рл?р язалар. Г. Б?шировны? «Туган ягым — яшел бишек» диг?н ?с?рене? исеме ген? ни тора! М. М??диевне? «Торналар т?шк?н ?ирд?» ?с?ре туган ягы ??м аны? кешел?рен? багышлап язылган. Гадел Кутуй «Сагыну» н?серенд? чит илд? й?рг?н солдатны? сагыну хисл?рен сур?тли. «Аны? ?реме д? б?ген ми?а шифа булыр иде», — ди. Б?ген ?ле мин авылда яшим. М?кт?п бел?н хушлашу к?нн?ре ?ит?. Тел?гем — укуымны д?вам ит?. Кая гына барсам да, туган ягым, ?ти-?ни йорты ми?а якын да, газиз д? булыр.
    ?земне? туган ягыма булган хисл?ремне шигырем бел?н белдер?м:
    Туган ягыма
    Офык читл?ренн?н ?крен ген?,
    Матур булып синд? та? ата.
    Урамнардан узган к?т?л?ре?
    Хезм?т к?нен синд? уята.
    Ирт?к торып, ?г?р кырга чыкса?,
    Ишет?се? тургай мо?нарын.
    Ишет?се? бодай, арышларны?
    Ирт?нге саф ?илд? шаулавын.
    ?н? кара! Барлык игенн?р д?
    Елмаялар кояш ягына.
    Кем сокланмас шушы матурлыкка
    Ия булган туган ягыма!

  • Муниципальное общеобразовательное бюджетное учреждение «Средняя общеобразовательная школа №2 с.Киргиз-Мияки муниципального района Миякинский район Республики Башкортостан
    Конкурс «Пою мою республику»
    Сочинение на тему:
    «Мин б?хетле туган ?иремд?»
    Выполнила: ученица 6б класса
    Ахметшина Алсу
    Руководитель: Рахматуллина З.Х.
    Киргиз-Мияки – 2014
    Мин б?хетле туган ?иремд?
    …Шул туфракта туып-?с?
    ?зе бер б?хет инде.
    (Мостай К?рим)
    ??ркемне? й?р?ген? якын, к??елен? тынычлык бир? торган урыннары буладыр. Минем ?чен ул – г?з?л Башкортстаныбызны? и? ямьле районнарыны? берсе – Мияк? районы.
    Районыбыздан нинди ген? к?ренекле ш?хесл?р чыкмаган! «Мияк? ?ире – ?дипл?р иле» диг?нне ишетк?негез бардыр ?ле сезне?. Бу чыннан да шулай, минем туган районым – ?ч милл?тне? яраткан шагыйре Мифтахетдин Акмулланы? туган ?ире. Тагын да бик к?п язучылар, шагыйрьл?рне бирг?н безне? туган ягыбыз: Гариф Гом?р, Т?хв?т Ян?би, Сафуан Яхшыголов, Гали Рафиков, Азат Магазов, Марс ?хм?тшин, Х?ким?ан Зарипов ??м башкалар. Шулай ук с?нгать ?лк?сенд? дан алган якташларыбыз да байтак: РСФСР-ны? атказанган артисткасы Нурия Ирсаева, Башкортстанны? ??м Татарстанны? халык артисты Айдар Галимов, Башкортстанны? атказанган артисты Равил? М?с?лимова, Башкортстанны? халык артисты Венер Камалов. Шундый ??ркемг? диярлек таныш якташлары? бел?н ничек инде горурланмыйсы?? Горурланам, бик урынлы горурланам мин!
    Туган ягымны? табигате д? искиткеч г?з?л. Районыбызда яшел урманнар бел?н биз?лг?н таулар да, алтын иген ?с? торган ки? басулар да бар. Монда к?меш сулы чылтырап аккан чишм?л?рг? кушылып, кошлар мо?лы ?ырларын суза. Х?тф? болыннарында, урман акланнарында ?ир ?ил?кл?ре кызарып пеш?. Дим буендагы тугайлыкларда ?ск?н баллы шомыртлар ?имешл?ре бел?н сыйлый. К?зен кып-кызыл баланнар, мил?шл?р, г?л?имешл?р ?лгер?. Туган ?иремне? ?авалары да шифалы, ?илл?ре д? йомшак. Монда кояш та ягымлы елмая, ныграк ?ылыта, ирк?ли, с?я. ?ырларда да бит болай дип ?ырлана:
    2
    Исем китми читт? ?ск?н
    Кипариска, бананга,
    ?че булса да, гашыйк мин
    Мил?ш бел?н баланга.
    ?лк?н яшьт?ге бер агай: «К?п еллар читт? яш?дем, туган ягыма, аны? табигате кочагына кайткач, чиста ?авасын исн?г?ч, салкын чишм? суларын эчк?ч, авыруымнан терелдем», — дип с?йл?г?н, имеш. Ышанам, туган якны? табигате авыру т?нг? андый шифа бирерг? д? с?л?тледер ул.
    Районыбызны? ?з?ге Кыргыз-Мияк? авылы – минем туган авылым. Авылыбыз к?нн?н-к?н ?с?, матурлана. Урамнар чиста, таза. Я?адан-я?а йортлар, биналар т?зел?. ?ле я?а гына т?зелг?н Мияк? спорт комплексы бел?н мактанмый булдыралмыйм. Бу комплекс ш???рнекенн?н бер д? ким т?гел: зур бассейны, тренажер залы, фитнес залы, зур спорт залы бар, кышын хоккей тартмачыгы булдырылды.  Яше д?, карты да шатланып шунда й?ри. Тир?-як авыллар да кил?. Авылыбызда ике зур м?кт?п, алар икесе д? заманча ?и?азландырылган, безг? – балаларга барлык унайлыклар да булдырылган. Тыныч тормышта, ягымлы, ихлас кешел?р яш?г?н, искиткеч г?з?л табигате булган туган ?иремд? яш?? б?хет т?гелмени инде? Минемч?, бу – и? зур б?хет. К??елем? ?ыр юллары кил?:
    Туган ягым-Дим буйлары,
    Туган ягым – Мияк?,
    Мияк?не? ал та?нары
    М??ге балкыр й?р?кт?!
    Туган ?ирем, якташларым, мин яратам сезне! Туган ?иремд?, сезне? арагызда яш?г?нг? к?р?,  мин чиксез б?хетле!
    3

  • И, туган ягым, нинди г?з?л син!.
    Мин авыл баласы. Сабый чагымнан бирле челтер?п аккан чишм? тавышын да, талларга кунып сайраган сандугачлар тавышын да ишетеп ?с?м, йолдызлы к?кне , тулган айны к?реп сокланам. Безне? авылны? табигате искеткеч матур. Мин, капка т?бен? чыгу бел?н, ?земне яшел х?тф? ??елг?н ?ирг? баскан кебек хис ит?м. ?зем чир?мн?н атлыйм, к?зл?рем тир? якны к?з?т?. ?н? якында гына бормаланып инеш ага. ??й к?нн?ренд? анда каз-?рд?к тавышына к?мел?. Балаларны? чыр-чу килеп уйнавы аеруча бер ямь ?сти.
    Урманнар яшеллеге, саф ?авасы, ?ырчы кошлары бел?н ?зен? гашыйк ит?. Урманны б?тен кеше д? ярата торгандыр дип уйлыйм мин. ??й к?не урман кешелэрне ?зл?рен? тарта. Ял к?нн?ренд? т?ркем-т?ркем д?, ялгыз кешел?р д? урманга агылалар. Л?кин бик сир?кл?ре шушы матурлыкны саклый бел? шул. Артларыннан  ?ем-?ем ч?пл?р, тапталган алан утырып кала. Й?р?клэр сыкрый, урман авыр сулый бу х?лл?рд?н со?. Урман безне к?пме байлыгы бел?н сыйлый: ?ил?к, баланы дисе?ме, шомырты, карлыганы, сих?тле ?л?нн?ре, каен ??м им?н пиннекл?ре. ?мма кешел?р бу байлыкны? кадерен белмил?р, табигатьк? карата р?хм?тле була белмил?р.
    Сулыклар да бик к?п безне?, л?кин промышленность предприятиял?ренн?н агып чыккан сулар аларны пычрата, г?з?л табигатьне? ямен ?иб?р?.  Сулыкларда яш??че ??нлекл?р ?л?, су буе м?ет чыккан йортны х?терл?т?.
    Табигатебез елдан-ел ярлылана бара бит. Кешел?р ала бел? л?кин, “кунак ашы – кара-каршы” булырга тиеш. Табигать анабызны яратырга, аны сакларга кир?к. ?г?р шушылай д?вам итс? кил?ч?к буынга бер н?рс? д? калмаячак. Без к?р?, тоя, сиз? алган хозурлыктан  аларны  м?хр?м итмик. ?йд?гез ?ле, табигатьк? карата бераз м?рх?м?тлер?к булыйк! Табигать ??м б?тен гал?м ки?леген саклап калу безне? бурыч!
    Чат башлангыч м?кт?бене?
    4 нче сыйныф укучысы:  Г?р?ева Л?йл?.
    Укытучы:   Б?дертдинова З??р?.

  • Туган ягы кир?к кешег?!
    Туган як – яшел бишек. Туган як каян башлана со?? И? беренче булып кайда син туды?, беренче булып аяк баскан ?ире? ул.
    Туган ?ирем – ?ти – ?ни йорты,
    Бик кадерле безг? ул шу?а.
    Туган ?ирне? г?з?ллеген уйлап,
    К??елл?рем шунда омтыла.
    Туган ?ир ул кайда яш?ве?н?н башлана. ? мен? минем туган ягым Иске Роман авылыннан башлана. Бу авыл тигезлект?, табигатьне? и? матур почмагында урнашкан. Авылны икег? б?леп елга ага. Ерак т?гел наратлыгы бар. Анда барып кайтуы? ?зе бер р?х?т. Саф ?ава, озын матур наратлар, т?мле ?ил?кл?р. Монда тормышны? ??р к?н – мизгелен? шулкад?р д? ?аны?-т?не? бел?н бирелеп, куанып, та? аткан саен шатланып яшил?р. ?ирне?, мал – туарны?, эшне? шулкад?р д? олылап, кадерен белеп эшлил?р. Табигать бел?н ис?пл?ш?, х?рм?т ит? бел?-халык ?хлагы. Табигатьне? д? бит ?аны бар дил?р. Сакларга кир?к аны.
    Безне?, ерак т?гел ген? тагын бер матур ?иребез – каенлык бел?н платина бар. Каенлыктагы каеннарны? матурлыгы!.. Сокланып туя алмаслык. Зифа, биек, матурлар! ? мен? суында ??р ??й авыл халкы, бала-чага, кайткан кунаклар коеналар.
    Туган ягы кир?к кешег?. ?ни ??рвакыт ?йт? кил?: “ Кунакта яхшы, ? ?йд? тагы да яхшырак! ”- ди. Кеше туган яксыз – канатсыз кош кебек дил?р. Юкка гына ?йтмил?р бит. Чынлыкта да шулай. Кая гына барма, туган ?ире? сине? ?чен и? беренче урында, ул и? г?з?ле, а?ардан да саф ?авалы, чиста сулы авыл, к?пме ген? эзл?с?? д? юк кебек. Мен? шулай соклану, мо?ланулардан, сагыну – сагышлардан ?релг?н ул туган як бишеге. Без мен? шунда тирб?леп ?с?без.
    Минем фикеремч?, ??рбер кешег? туган ?ире и? якыны ??м кадерлесе. Шу?а да аны яратырга, сакларга кир?к.
    Хамзин Идел. 5 класс.

  • МБОУ “СОШ №28”
    Сочинение.
    Туган авылым.
    Эшл?де:
    7 А сыйныф укучысы,
    Ху?ина Л?йл?.
    ?ит?кче:  Галимова
    Л?йс?н Р?шит кызы.
    Яр Чаллы, 2012 ел.
    Сочинение.
    Туган авылым.
    ??р кешене? й?р?ген? якын, ?анына ?и?еллек бир? торган яраткан урыны була. Минем ?чен – туган авылым. Туган ягын, авылын яратмаган кешел?рне мин к?з алдыма да китер? алмыйм. Яшьлекл?ренд? авылын ташлап чит ?ирл?рг? китк?н кешел?р д?, туган туфракларын сагынып, аны? табигатен? сокланып, ?ырлар, шигырьл?р язалар. Якташ шагыйребез Р. Ф?йзуллин да “Кайту” шигыренд? туган авылын ничек сагынуы турында яза:
    Р?х?тл?неп аунадым бер
    Туган як кырларында!
    Кулларымны куеп тордым
    Чишм?не? парларына.
    Р?х?тл?неп таптап й?рдем
    Бала чак сукмакларын,
    Иск? т?шереп, гомеремне?
    Татлы т?шт?й чакларын…
    Мин д? к??елемн?н туган ягымны яратам, аны? г?з?ллеген? сокланам. Минем авылымны с?йм?слек т? т?гел шул: ул, минемч?, б?тен д?ньяда бер ген?, бары тик бер ген?!
    Авылымны ике яктан бай матур таулар, калкулыклар кочаклап алган.
    Талгын ?ил иск?нд?, болын ?стене? дулкынлануыннан к?зе? ала алмый торасы?. Нинди ген? ч?ч?кл?р юк анда! ?йтерсе? табигатьт? булган бар т?сне шунда ?ыйганнар. Искиткеч г?з?ллек! ?н? шул болын ?стенн?н ?крен ген? ирт?нге кояш к?т?рел?. К?т?рел? д? ила?и нурларын, б?тен яктылыгын авылга сиб?. ?кияти манзара эченд?ге авылым к?нн?н-к?н матурлана, яшелекк? к?мел?. Мин авылымны бик нык яратам!

  • Туган авылым”

    Туган авыл… Йөрәккә иң якын һәм кадерле сүз. Безнең һәрберебезнең газиз туган йорты, йортыбыз урнашкан кадерле туган авылы бар. Һәр авылның үзенә генә хас, кабатланмас, истә кала торган урыннары күп. Сокланып туймаслык тугайлар, челтерәп ага торган чишмә буйлары, балыклы күлләре, куе әрәмәләр белән уратылган елга үзәннәре, басулары, шаулап торган урманнары күңелгә рәхәтлек биреп, туган авылга мәхәббәт хисе уята. Кая гына барсак та, туган авылның матурлыгын берни дә алмаштыра алмый. Аның һәр сукмагы күңелгә якын.

    Минем Туган авылым Әлдермеш. Табигатьнең иң матур җирендә урнашкан. Мин чын күңелемнән туган авылымны яратам, аның гүзәллегенә сокланам. Авылымны сөймәслек тә түгел шул: ул, минемчә, бөтен дөньяда бер генә, бары тик бер генә! Авылдагы матурлыкның чиге юк! Ул үзенең болыннары, басулары, кырлары белән җәлеп итә. Әлдермеш авылының тирә-ягын урманнар, җиләк-җимешкә бай матур калкулыклар чорнап алган. Күккә менеп карасаң, яшел диңгез эчендәге утрау кебек күренәдер ул. Талгын җил искәндә, болын өстенең дулкынлануыннан күзеңне ала алмый торасың. Нинди генә чәчәкләр юк! Әйтерсең табигатьтә булган бар төсне шунда җыйганнар. Искиткеч матур гүзәллек! Иртәнге кояш күтәрелгәндә илаһи нурларын, бөтен яктылыгын авылга сибә. Авылым, әкияти манзара эчендәге кебек.

    Авыл уртасыннан бик матур Сая елгасы ага. Суы артык тирән булмаса да, анда балык бик күп. Шулай ук Сидеркә чишмәсе бар. Тәмле чишмә суын эчеп тә туя торган түгел. Авыл халкы шул чишмәдән су ташый. Авыл уртасында – иман йорты – “Әмир” мәчете урнашкан. Мәчетебез бик зур, бик матур һәм үзенә җәлеп итеп тора. Ул бервакытта да буш булмый. Бигрәк тә җомга көнне. Әлдермеш халкы монда намаз укырга килә. Кичен аннан моңлы азан тавышы ишетелә. Авылда тагын кибет, мәктәп, балалар бакчасы һәм медпункт бар. Авылымның халкы да кешелекле, инсафлы һәм ярдәмчел. Авылымда үз эшен сөйгән хезмәт кешеләре яши.

    Алар — авылыбызны яратучылар. Авылыбыз белән горурланып, аның данын тирә – якка тарату өчен тырышалар.

    Әйе, мин авылымны, аның табигатен, кешеләрен бик яратам. Авылымның матурлыгын сөйләп тә бетерерлек түгел. Аның саф һавасы, тәмле суы мине үстерә. Күңелемне бетмәс – төкәнмәс горурлык хисе били. Мин үземне чиксез бәхетле тоям! Авылны бетермичә, аның өчен борчылып яшәүче апа — абыйларга, әби – бабайларга мең – мең рәхмәт! Әкият илендәге кебек яшибез! Хикәямне шигъри юлларым белән төгәллисем килә:

    Туган җирем — син бөек илкәемнең
    Җанга якын һәрбер почмагы.
    Җылытып яшәр мине гомер буе
    Туган авылымның кайнар учагы.

    Игътибарыгыз өчен рәхмәт.

    Мәгариф

    “Минем туган ягым…”

    Җиһанга яз килде. Табигать белән бергә җылыга, кояшка сусаган күңелләр дә уяна сыман. Соңгы көннәрдә урамда халыкта борынгыдан калган «сыерчык бураннары» уйнаклап алуга да карамастан, яз үзенекен итә, җир өстен каплап алган тотрыксыз кар эреп бетәргә тора. Өлкәннәрдән дә, бигрәк яз килүне балалар сагынып көтеп ала. Чөнки елның әлеге күркәм…

    — Менә җиргә тагын яз үзенең колачын җәйде. Ә туган ягыбыздагы яз безгә тагын да кадерле. Йорт-бакча тирәләрендәге кошларның күңелне куандырып сайрашуларыннан илаһи куәт, көч арта. Мәктәбебездә узган «Мин татарча сөйләшәм!» акциясендә 6 «б» сыйныф укучылары да актив катнаштылар. «Минем туган ягым» темасына үз фикерләре белән уртаклашырга булдылар. Балаларның иҗатында туган якка мәхәббәт, туган илләренә горурлык хисе һәм үз милләтенә кирәкле кеше булып үсәргә теләүләрен күрергә мөмкин.

    * * *

    Туган ягымның табигате бик матур. Үзенең калын урманнары, яшел болыннары, Изге Биләр җирендәге саф, чиста сулы чишмәсе, яхшы һәм тырыш кешеләре белән дан тота ул.

    Туган як һәркемгә дә якын. Үзенең туып үскән җирен уйламаган, сагынмаган кеше бармы икән?
    Мин дә аның табигате һәм кешеләренә сокланып яшим.

    Татарстан Республикасының уртасында, Чулман елгасының сул як яр буенда минем туган ягым — Алексеевск районы җәелеп ята. Районыбызда төрле милләт халыклары яши. Алар үзара ярдәмләшеп, бик тату яшиләр. Безнең халкыбыз кунакчыл да әле, үзенең җирлегендә бик еш хөрмәтләп кунаклар кабул итә. Алар районыбызның матурлыгына, халыкның кунакчыллыгына сокланып китәләр. Мин туган ягымны бик яратам. Аны беркайчан да ташлап китә алмам кебек.

    Диләрә Бакирова

    * * *

    «Туган яклар — йөрәккә оҗмах», ди халык. Ә минем туган ягым — Алексеевск бистәсе. Мондагы зур урманнар, балыкка бай Чулман елгасы, матур күлләр, киң кырлар — барысы да районның абруен күтәрәләр. Биләрдәге Хуҗалар тавы — районның изге урыннарының берсе. Ул үзенең Изгеләр чишмәсе белән атаклы. Алексеевск бистәсендә халык өчен изге Ахтыр коесы бар. Районыбызны бер яктан зур елга, икенче ягыннан уңдырышлы басулар һәм яннарыннан бай урманнар каплый.
    Һәр кеше кайда гына булса да, барыбер үзенең Ватанын, туган җирен сагына. Шуңа күрә, чит җирләргә китмичә, үземнең туган ягымда яшисем килә!

    Алсу Гыймадиева

    * * *

    Сугыш темасы бервакытта да, беркемне дә битараф калдырмый. Чөнки илебездә Бөек Ватан сугышы җиле кагылмаган бер генә гаилә дә, бер генә йорт та юктыр ул. Ерак тарих битләрендә калган сугыш афәте кайтаваз булып, буыннардан-буыннарга күчә, һәрчак уйланырга, Ватан азатлыгы хакына башларын салган батырлар алдында баш ияргә чакыра. Хәзерге заман укучыларының үткәннәр, бабалары, һәлак булганнар һәм шәһит киткәннәрнең язмышына битараф булмавы куанычлы. Бу җәһәттән Кыр Шунталысы урта мәктәбенең 4 нче сыйныф укучысы Нурфәт Нуретдиновның безгә язып җибәргән хаты эчтәлекле һәм игътибарны җәлеп итә.

    «Утны-суны кичкән бабам…»

    — 22 нче июнь. Таң атып килә. Гүзәл авыллар, шәһәрләр тыныч йокыда. Әниләренең җылы куенында тәмле төшләр күреп, нәни сабыйлар, кичке уеннан кайткан яшьләр изрәп йокыга гына киткән чак. Шул вакытта фашист илбасарлары, безнең чикне бозып, авылларны, шәһәрләрне үлем утына тота.

    Бөек Ватан сугышы башлана.

    Без, укучылар, артта калган шушы вәхшәтле көннәрнең эчтәлеген, асылын ныграк аңлау өчен Бөек Ватан сугышында җанын-тәнен биреп, фашист илбасарлары белән көрәшкән сугышчылардан, ә хәзерге вакытта ветераннар булып саналган бабаларыбыздан сорашып беләбез.

    Утлар-сулар кичкән ветераннарның берсе- минем бабам Вәлиуллин Миңгали Вәлиулла улы. Мин аны дәү әнием сөйләгәннәрдән генә беләм. Бабам 1913 елда Кыр Шунталысы авылында туган. Бик күп авырлыклар күргән. Сугыш башлану белән фронтка китә. Сугышка киткәнче бабамның ике баласы булган, өченчесе ул китүгә туган.

    Бабай 1006 нчы укчы полкта хезмәт иткән, 1945 елда санинструктор булган. Бомбалар шартлый, танклар таптап уза, патроннар бетә, тирә-якта һәлак булган сугышчыларның гәүдәләре ауный, ләкин беркем дә чигенми. Һөҗүм вакытында, мина шартлап, бабай каты яралана һәм Саратов госпиталендә дәвалана.

    Туган авылына исән-имин кайту бәхетенә ирешә бабам.

    Кайткач, кырчылыкта бригадир, ферма мөдире вазифаларын башкара. Әбием белән җиде бала тәрбияләп үстерәләр. Бабай гомеренең соңгы көненә чаклы авылда мулла булып торган.

    Кешелек дөньясына кайгы-хәсрәт китергән Бөек Ватан сугышы тәмамлануга инде күп еллар үтте. Җир йөзендә башка мондый сугышлар булмасын, илебез күге һәрвакыт аяз һәм тыныч булсын иде!

    * * *

    Нурфәтнең фикерләрен хуплап, дөрестән дә, илгә-көнгә башка мондый афәт килмәсен, сабыйларыбыз татлы йокласын, якты кояшны күреп елмайсын, гомумән, кешеләр бәхетле һәм хәсрәтсез көн күрсен, дигән теләктә калам.

    Суфия Хөснетдинова әзерләде.

    Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

    Оставляйте реакции


    К сожалению, реакцию можно поставить не более одного раза :(
    Мы работаем над улучшением нашего сервиса

    Кеше тормышындагы иң мөһим нәрсәләрдән, минем фикеремчә, туган якны,
    ата-ананы, балачак хатирәләрен, мәктәп тормышын аерып әйтергә була.
    Болар турындагы истәлекләр кешенең гомерлек юлдашы була, бу якты
    хатирәләрне уйлап, кайчандыр кичергән вакыйгаларга яңадан әйләнеп
    кайтырга мөмкин.
    Нинди генә кеше булмасын, аның тормышын туган илсез күз алдына да китереп булмый торгандыр. Кайда гына тумасын, нинди илдә генә балачагын үткәрмәсен, барыбер үз Ватанын ул кеше өчен берни дә алыштыра алмый. Башка җиргә чыгып китсәң, сиңа хәтта туган як әрәмәлеге, кайчандыр син яратмаган гап-гади нәрсәләр дә кадерле була башлый. Мондый хисне, минемчә, бөтен кеше дә кичерәдер.
    Ләкин туган як дип, кешенең беренче тапкыр аваз салган җирен генә түгел, ә тормышның күп өлешен шунда үткәргән урынны әйтсәң дә була. Мин моны үз язмышым мисалында исбатлый алам. Мин, откуда ты) . Бу – дөньяга аяк баскан шәһәр һәм хәзерге яшәү урыным – твой город. В такой то город күченеп килгән көнне мин бик яхшы хәтерлим. Миңа, ул вакытта татарча юньләп сөйләшә белмәгән нәни кызчыкка, бөтен нәрсә яңа, чит иде. Башта шэхэр (тат. х) күренешенә, анда мине әйләндереп алган кешеләргә күнегү бик авыр булды. Ләкин вакытлар үтү белән, минем өчен бу шэхэрдэн да ямьлерәк җир юк иде. Авыл табигате, аның кешеләре минем күңелемә шулкадәр үтеп керде, мин бер дә тартынмый: “Минем туган ягым – город твой”,- дип әйтә алам. Әмма халык: “Җан тартмаса, кан тарта”, — дип дөрес әйтә. Минем беренче туган ягыма – родной город- булган хөрмәт һәм мәхәббәт элеккечә үк калды.
    мин туган шэхэремнэ берничә генә көнгә аерылсам да, сагыну хисе белән яна башлыйм.
    Туган як турында сүз барганда, һичшиксез, тел турында да онытмаска кирәк. “Иле барның – теле бар” дигән халык мәкале моңа ачык мисал булып тора. Бу мәсьәлә үз туган телләрен онытучылар бигрәк тә күбәйгән вакытта, ягъни хәзерге көндә бик тормышчан. Кайсы гына шәһәргә барып кермә, анда туган телләрендә сөйләшергә оялган, күпчелек халык сөйләшә торган телдә аралашкан кешеләрне бик еш очратырга була. Туган телеңә карата мондый салкын караш озак дәвам итсә, минемчә, телнең бөтенләй юкка чыгуы да ихтимал.
    Кеше тормышында иң ачы кайгыларның берсе – туган ягыңнан аерылу. Мондый язмышны хәтта дошманыңа да теләп булмас иде, шуңа күрә, минем уйлавымча, туган якны хөрмәт итү һәм саклау – һәр кешенең изге бурычы.

    Понравилась статья? Поделить с друзьями:

    Новое и интересное на сайте:

  • Сочинение сирень в корзине план сочинения
  • Сочинение тихий дон истоки трагедии григория мелехова
  • Сочинение тихий дон женские судьбы в романе тихий дон сочинение
  • Сочинение титаник на английском языке
  • Сочинение типы сложных предложений

  • 0 0 голоса
    Рейтинг статьи
    Подписаться
    Уведомить о
    guest

    0 комментариев
    Старые
    Новые Популярные
    Межтекстовые Отзывы
    Посмотреть все комментарии