Татарча сочинение беренче кар

Татарча сочинение “Беренче кар”

Сочинение на татарском языке на тему “Беренче кар”Йокыга китәр-китмәс кенә ятканда, әниемнең ягымлы тавышы ишетелде. Ул: “Балам, беренче кар ява, торып карыйсынмы?” − диде. Мин сикереп тордым да тәрәзәгә капландым. Чынлап та, беренче кар ява иде.
Әле генә сап-сары яфраклар белән түшәлгән җир өстенә энҗе чәчәгедәй ап-ак кар бөртекләре куна. Көз белән кыш очрашканнар. Кем кемне җиңәр?
Кар бөртекләре ниндидер акыл ирешмәслек көй астында бииләр, ул көйне алар үзләре генә ишетә сыман. Мин дә шулай җир өстендә тирбәлеп очып йөрер идем.
Бу зур кар бөртекләреннән башка нәрсә күрмәм микән дип, мин борыным белән пыялага терәлдем. Берни күренми. Караңгылык.
Мин тәрәзә янында уйланып басып тордым: анда − төпсез караңгылык эчендә берәм-сәрәм әле сүнмәгән тәрәзәләр шәйләнә. Ул тәрәзә артында яшәүче кешеләрне күз алдына китердем. Бу кышкы кичтә алар нишли икән? Нәрсәләр эшлиләр, нәрсәләр турында уйлыйлар икән?
Шул вакытта әнием ут яндырды һәм мин тәрәзә яныннан киттем. Минем гаиләм үз янымда, шуңа күрә башка кешеләр турыңда миңа нигә уйланырга? Хәзер минем бөтен дөньям — минем әтием, әнием, сеңлем һәм аягыма сырпаланып торган песием.
Яңа яуган ак кар бөтен кешегә дә, минем гаиләмә дә, ул йортлардагы һәр гаиләгә дә ак бәхетләр, күп шатлыклар алып килсен иде!Еще сочинения на татарском языке со схожей к “Беренче кар” тематикой (перейти к сборнику татарских сочинений нашего сайта)

Беренче кар (Инша)

Менә
инде беренче кар да ява башлады. Бүген
иртән мине әни белән әти уятты. Алар:
«Тор, әйдә, урамда беренче кар ява!»−
диделәр. Мин сикереп тордым да: «Ур-ра!»
− дип кычкырып җибәрдем. Тәрәзәгә
карадым − бөтен дөнья ап-ак. Агачларның
яфраклары яшел булса да, аларга инде
кар кунарга өлгергән. Җәй белән кыш
очрашканнар. Кем кемне җиңәр?

Мин мәктәпкә
барганда, карлы җирдән бардым, шундый
рәхәт. Тиздән чана, чаңгыларда шуарбыз.
Дусларым да сөенгәннәр.

− Карагыз:
учымда − кар!

− Һи,
минекендә дә бар!

− Минем
учтагы зуррак,

Бизәге дә матуррак!

−Кыздырма
канны!

Эретәсең карны.

(А.Нигъмәтуллин)

Беренче кар яуган
көн минем өчен бик күңелле булды.

Карлы көз (Инша)

Менә
беренче кар да яуды. Ул бик матур иде.
Кар агачларга ак тун кидерде. Кар әле
иртәрәк яуган. Агачларда нинди генә төс
юк: яшел, сары, кызыл, көрән һәм ак. Алар
ак кар арасыннан тагын да матур күренәләр.
Җир өсте ап-ак. Әллә инде кыш та җиттеме?
Юк, бу − ак көз. Карлы көз. Бу кардан әле
чаңгыда да шуып булмый. Әмма кар йомарлап
атышып уйнап була. Бик теләсәң, Кыш бабай
да ясап була. Чын кышка ераграк әле.
Борынгылар чын кышны, беренче кар яугач
40 көннән соң гына килә, диләр. Килсен
генә, көтәрбез.

Кыш килде (Инша)

Үзенең кар-бураннарын
ияртеп, көткән кыш та килеп җитте. Әле
кичә генә кара булган җир ап-ак кар белән
капланган. Бөтен дөньяда аклык, сафлык
хөкем сөрә.

Өр-яңа
җирләрне үзләштергәндәй, беркем дә аяк
басмаган яңа яуган карга эз салып баруы
− үзе бер могҗиза.

Яңа
яуган кар өстендә тормышның бар сулышы
ярылып ята. Урам буйлап узганда, кемнеңдер
өенә эз керүен, кайсыныңдыр урам буйлап
узуын күрәсең. Әнә ерак түгел, шаярып
уйнашкан эт эзләре ярылып ята, аңа каршы
якта − ат чанасы эзе. Мондый хозурлык
бары кыш көне генә була ала.

Кышның
уеннары гына да ни тора бит! Кар йомарлап
атышу, җепшек кардан Кар бабай һәм Кар
кызы, тагы әллә нинди фигуралар ясау
дисеңме − берсе дә калмый. Тимераякларга,
чаналарга, чаңгыларга да чират җитә.
Болар барысы да кыш көне генә була торган
күренешләр. Шуңа күрә без кышны яратабыз.

Һ. Такташ. «Караборынның дусты»

Бирем. Озын Хөсәен
турында сөйләгез. Әйдүк язмышына аның
нинди катнашы бар?

Озын
Хөсәен − кызыллар отрядының командиры.
Аның сүзен һәркем тыңлый. Командир кушуы
буенча авыл халкының сыерларын аклардан
яшереп калдыралар. Партизаннарга сөт
тә кирәк була.

Әйдүкнең
әтисе дә Озын Хөсәен белән дуслаша. Ул
анын турында: «Гаҗәп кеше инде ул Озын
Хөсәен. Көне-төне урманда ач-ялангач
йөрсә дә, үзенең эшен эшли. Безнең
ишеләргә дус кеше инде ул Озын Хөсәен»,−
ди. Ул Кызыл гвардия оештыра, акларга
каршы көрәшә. Аклар аны тотарга телиләр,
ләкин командир качып өлгерә.

Әтисе
үлгәч, Әйдүк ятим кала. Озын Хөсәен
малайны ялгыз калдырмый. Ул аны шәһәргә
укырга җибәрә. Берничә елдан Әйдүк
авылга кайта. Ул нык үзгәргән, үскән,
Караборын да көчкә-көчкә генә таный
аны. Әйдүк язмышында Озын Хөсәеннең
роле бик зур.

Бирем. Караборын
сездә нинди хисләр уята? Аның хәрәкәте,
аерылу газаплары ничек бирелә?

Караборын
− бик акыллы эт. Ул үзенең дусты Әйдүк
өчен теләсә кемне тешләргә әзер, чын
дус. Әйдүкнең сүзе − аның өчен закон.
Ул дустының кичерешләрен аңлый. Аны
юатырга тели. Дус белән дошманны аера
белә. Вәли бай улы Габдулла ошамый аңа.

Караборын хәбәрче
дә була. Партизан отрядына Озын Хөсәен
җибәргән хәбәрләрне алып килә.

Караборын Әйдүкне
бик ярата. Аның якын дустыннан һич тә
аерыласы килми. Ничә ел үтсә дә, ул
Әйдүкне онытмый.

Соседние файлы в предмете [НЕСОРТИРОВАННОЕ]

• #
• #
• #
• #
• #
• #
• #
• #
• #
• #
• #

Кыш турында инша — Сочинение про зиму (на татарском языке)

Агачлар әллә кайчан инде алтын яфракларын койды, авыр соры болытларга төренгән күк йөзе салкын һава белән табигатьне каплап алган, җәнлекләргә тизрәк ояларына кереп качарга куша кебек, ә кошларны көн дә җылы якка озата. Кайчан яңгырлары белән сибәләп елап та ала, кайчан тынып кала. Сорылык һәм караңгылык баскан дөньяны. .

Иртәнге караңгы тынлыкта озын кышның бозлы сулышы сизелә. Беренче кар яуган. Кичә генә елап торган күк йөзеннән кышның беренче хәбәрчеләре — шук кар бөртекләре салкын һавада уйный-уйный тиз арада көзге коры сары үләнне ак юрган белән каплаган. Кыш җитте.

Соры һәм дымлы көз кар астында калды. Тирән көртләр җирне иксез-чиксез кышкы бураннардан саклый. Җир тирән йокыга талган. Җәнлекләр дә йоклый ояларында, тик кайчан гына кытыршы кар өстендә ялгыз тычкан эзләре очрый, я караңгы урман эчендә урман тавыгының гөрелдәгән тавышы ишетелә, я тукранның шакылдаганы яңгырый. Кырыйда гына карлы тунга киенгән чыршылар басып тора, кышның зәгыйфь кояшы аларның очларын җылыта.

Балалар һәр кыш саен чаңгыга басып урманга киләләр. Алар кышкы йокыга талган көчле имәннәрне һәм төз каеннарны күзәтеп, кышкы табигатне тыңлап, саф һава сулап кайталар, бала-чагага бик тә кар өстендәге эзләрне танып белү ошый. Боз белән капланган карда чаңгы шәп шуа, бөтен урманга балаларның күңелле тавышы яңгырый.

Тик кышның кояшлы рәхәт көннәре бик каты суык бураннар белән дә алмаша. Ап-ак күк йокыга талган җир өстенә төшкән сыман булып тоела, ачы җилдән уянган кышкы урман улый, ыңгыраша. .

Икенче көнгә буранның иҗат иткән эшләре күренә: көртләрдә кардан фигуралар, тәрәзәләрдә хикмәтле бизәкләр, а елгадагы боз кояшта төрле төсләр белән ялтырый. Төн эчендә буран боз капкачын себерткән.

Кыш безне каты салкыннары белән дә куркыткан була. Бигрәк тә төннәрен. Кара энҗе йолдызлы күктән суык бәрә, бөтен дөнья туңган, тирән йокыда. Тик торбадан чыккан төтен генә ялгызы өскә таба омтыла. .

Кышның саран саргылт кояшы карлы бураннар белән алмаша, ә бураннарга алмашка каты суыклар килә — мөгаен, кышның гүзәллеге шундадыр. Ә күпме шатлык алып килә ул бала-чагага: көннәр буе тау шуып шау-гөр киләләр, кемдер кар бабай ясый, кемдер кар бәрешеп уйный. Өлкәннәрдә кышны үзләренчә ярата. Һәр кем Яңа ел төнендә нинди булса да могҗиза я тылсым көтә.

Ә табигать ягымлы язны көтеп тыныч кына йоклый.

(прости,если что,татарский плохо знаю)

Беренче кар

Йокыга китәр-китмәс кенә ятканда, әниемнең ягымлы тавышы ишетелде. Ул: «Балам, беренче кар ява, торып карыйсынмы?» − диде. Мин сикереп тордым да тәрәзәгә капландым. Чынлап та, беренче кар ява иде.Әле генә сап-сары яфраклар белән түшәлгән җир өстенә энҗе чәчәгедәй ап-ак кар бөртекләре куна. Көз белән кыш очрашканнар. Кем кемне җиңәр?Кар бөртекләре ниндидер акыл ирешмәслек көй астында бииләр, ул көйне алар үзләре генә ишетә сыман. Мин дә шулай җир өстендә тирбәлеп очып йөрер идем.Бу зур кар бөртекләреннән башка нәрсә күрмәм микән дип, мин борыным белән пыялага терәлдем. Берни күренми. Караңгылык.Мин тәрәзә янында уйланып басып тордым: анда − төпсез караңгылык эчендә берәм-сәрәм әле сүнмәгән тәрәзәләр шәйләнә. Ул тәрәзә артында яшәүче кешеләрне күз алдына китердем. Бу кышкы кичтә алар нишли икән? Нәрсәләр эшлиләр, нәрсәләр турында уйлыйлар икән?Шул вакытта әнием ут яндырды һәм мин тәрәзә яныннан киттем. Минем гаиләм үз янымда, шуңа күрә башка кешеләр турыңда миңа нигә уйланырга? Хәзер минем бөтен дөньям — минем әтием, әнием, сеңлем һәм аягыма сырпаланып торган песием.Яңа яуган ак кар бөтен кешегә дә, минем гаиләмә дә, ул йортлардагы һәр гаиләгә дә ак бәхетләр, күп шатлыклар алып килсен иде!

Тема дня

Беренче кар

Ак чәчәкләр ява.
Дөнья матур,
Шундый матур булып тоела;
Күге зәңгәр, гүя йолдызлары
Ак кар булып җиргә коела…
/Һ.Такташ/.
Ләйсән ВИЛДАНОВА.
Автор фотолары.
Кар ява. Беренче кар ява! Бөтен җир ап-ак, гүя ул мамык юрган ябынган. Әйтерсең лә, ул тирән йокыга талган. Озын, кара көздән соң җир өсте сафланып, чистарынып,…

Следите за самым важным и интересным в Telegram-каналеТатмедиа

К сожалению, реакцию можно поставить не более одного раза
Мы работаем над улучшением нашего сервиса

Обновлено: 11.03.2023

Россия. Родина. Это край, где мы родились, где живем, это наш дом, это все, что нас окружает. Моя Родина-это деревня Топкинбашево. Из иллюминатора вертолёта видна проплывающая внизу снежная пустыня. Иногда только проступают на ней тёмные-побольше, поменьше, совсем крошечные-пятна какой-то растительности. Ни домика. Тонкой змейкой вьется узкая дорога. Когда вешняя вода смывает её напрочь, разольются болота и речушки. И тогда расстояние, преодолеваемое по воздуху, за считанные минуты, на долгие месяцы делают территорию труднодоступной. Несмотря на труднодоступность жители деревни любят свой край, свою землю. Большинство родились и живут здесь всю жизнь, многие возвратились на родную землю, не найдя себя ни в каком другом месте. У народов деревни особый менталитет, как говорят сейчас, обусловленный историей, традициями, национальной культурой, условиями жизни. Держать охотничье ружьё и забрасывать рыбацкие сети здешние ребятишки учатся раньше, чем познают азы грамоты.

Почему я люблю свой край?

Потому, что он нравится мне.

Потому, что он мой, он мне дорог.

Нет другого такого нигде!

Из поколения в поколение передаются рассказы о важнейших событиях, выдающихся личностях, об их подвигах и великих делах. Наша Родина — это и люди, которые нас окружают в повседневной жизни. Люди, которые родились в одном краю, всегда как-то ближе друг к другу, всегда лучше смогут понять друг друга, им легче найти общий язык и стать друзьями.

Родина как много в этом слове для каждого из нас звучит! Моя малая родина — неповторимая и любимая, самая прекрасная на земле. Это место, где прошло моё детство. Меня всегда тянет к родной земле, к её природе.

Нет России другой.

Берегите её тишину и покой.

Это небо и солнце,

Этот хлеб на столе

И родное оконце

В позабытом селе.

Предварительный просмотр:

Сочинение на тему

Выполнила ученица 8 класса

Руководитель: учитель русского языка и

литературы Юмадеева З.Х.

Әй, авыл, син мең шәһәрдән

Мең кабат ямьле вә хуш.

Туган җир, туган йорт, туган авыл, Ватан! Болар – җанга иң якын сүзләр.

Туган авылым минем өчен бишектән, әти – әни бусагасыннан, авыл янындагы тугайлардан, урманда үсеп утыручы каеннардан башланды.

Минем туган авылым – сазлык урынының берсендә, Носка елгасында урнашкан Лаемтамак авылы. Ул тату, эш сөючән, атлар, сыерлар тоткан, балык эше белән шөгыльләнгән халкы белән данлы. Шулай ук туган авылым табигатенә сокланып туя алмассың: төрле чәчәкләр белән бизәлгән киң болын, көмеш сулы елга, саф һавалы урман, ап – ак каеннар.

Туган ягыбызда туып – үскән кешеләр арасында игенчеләр, язучылар, укытучылар, табиблар, инженерлар,сугыш ветераннары бар. Алар үз бәхетләрен туган авылда тапканнар. Авылыбыздан ерак яшәгәннәре дә безнең горурлыгыбыз: шагыйрь, язучы – Галия Абайдуллина, җырчы – Закина Арангулова, күренекле врач – Вил Файзуллин, полиция хезмәткәре – Ралит Нигматуллин һ.б.

Хәзерге көндә авылыбыз көннән – көн төзекләнә, ямьләнә, халыкның тормышы өзлексез яхшыра, дәрте үсә, канатлана.

Тик халык юл мәшакәтенә зарлана, чөнки кыш көнендә генә кеше иркенләнеп үз машинасында шәһәргә бара ала. Ә минем өчен бу, киресенчә, юл булмавы яхшы дип уйлыйм. Чөнки бездә сугыш – талаш, никотин исе юк, саф һава, чисталык, тыныч йокы хөкем сөрә.

Мин үз авылымны бик яратам. Лайтамак авылы – минем өчен изге, кадерле, гаҗәеп якын, матур, искиткеч гүзәл, бай авыл.

Кошлар гүзәл авылыма

Күкне терәгән наратлар

Тып – тын калып тыңлыйлар.

Предварительный просмотр:

Муниципаль автоном уку йортынын

7 класс укучысы

Лаемтамак авылы , 2017 ел

Муниципальное автономное общеобразовательное учреждение

Сочинение на тему :

ученица 7 класса

Село Лайтамак, 2017 год

Туган ягымда кыш.

Кышын бары усемлеклэр

Сэер йокыга тала.

Табигатьнен кырыс чагы,

Язны котэргэ кала.

Гажэеп матур,искиткеч гузэл безнен туган ил жире! Бигрэк дэ ягымлы ул кыш коне.

Быел кыш иртэ килде. Жир остенэ ап-ак кар ятты. Беренче кыш ае керугэ, болыннарны,кырларны ап-ак кар каплап китте. Яна чына яуган кар остендэ тэуге чангы эзлэре куренэ башлады .

Чын кыш башлану белэн,ул эзлэр тагын да кубэйде. Елгалар,куллэр битен козге кебек шома боз каплап алды. Коннэр кыскарды,тоннэр озайды. Еш кына суык жиллэр исэ башлады. Балалар кышны котеп алалар. Алар озак-озак чангыда йорилэр,еш кына тимераякта шуалар,боз остендэ хоккей уйныйлар. Тик жылы якларга китми калган кошларга,жэнлеклэргэ азык ягыннан бик авыр.Шуна курэ кубесе кеше яши торган жирлэргэ елыша. Без,балалар кошлар турында кайгыртырга,аларга жим бирергэ тиеш. Безнен ишек алдында жимлек бар, мин хэрбер иртэ кошларга жим салам, хэзер минем тышка чыгуымны котеп торалар, курыкмыйча яныма килэлэр.

Кыш коне-табигатьнен ин матур, чиста, ягымлы чагы . Мин ел саен кышны сагынып котеп алам. Чонки чангы йорергэ яратам, хэрбер елны Тубыл шэхэренэ барып урын алып кайтам. Тагын кышны ни очен яратам? Кыш коне бэйрэмнэргэ бай. Яна ел узе нигэ тора! Ел саен бу бэйрэмне сагынып котеп аласын. Аннан сон тагын да кунелле…Каникуллар. нинди кунелле, онытылмаслык коннэр, каникулнын утуен белми дэ каласын.

Кыш конен авыл халкы да котеп ала, чонки кышын гына шэхэргэ юл безнен авылга бар. Башка ел фасылларында шэхэргэ бару юк, тик жэен генэ самолёт белэн барып була, шулай була калса да, самолётка элэгу авыр, бер ай алда язылып кую.

Мина кыш коне сихерле дэ, серле дэ, монлы да, куркэм дэ, кадерле дэ кебек тоела. Шагыйрьлэрнен кыш турында шигырьлэрен, язучыларнын хикэялэрен укысан да, рэссэмнэрнен картиналарын карасанда сокланып туя алмыйсын! Менэ ни очен кыш конен мин яратам! Сонгэт Бекенин кыш турында мондый сузлэрне эйтсэ дэ:

Кышын бары усемлеклэр

Сэер йокыга тала.

Табигатьнен кырыс чагы,

Язны котэргэ кала.

Читайте также:

  

• Сочинение про воронеж на английском языке с переводом

  

• В речке каменной ада якушева сочинение

  

• Сочинение центральные образы слова о полку игореве

  

• Молодость это время для усвоения мудрости сочинение

  

• Сочинение голубого цвета с другими в интерьере