Иленнэн аерылган канаты каерылган сочинение

Сочинение

          Беркайда да оҗмах түгел,

          Туган илеңнән китмә син,

          Изге җиреңнән китмә.  ( Г.Афзал)

Их, туган як, бар бер хикмәт-серең:

Гомер узган саен тартасың.

Әллә нәрсә булды, сиңа хәзер

Бөтенләйгә килә кайтасым.

                                            Л.Шагыйрьҗан

Бернинди афәт, бәла-каза, гыйсъян һәм заман теше үтмәстәй, суда батмас, утта янмас бер көч бар. Ул – туган-үскән җирең, кендегең каны тамган туфрак, әби-бабаларыбызның кабере. Болар хәтер хөкемдарыңдай гел үзең белән. Әйе, туган авыл, туган як, туган җир төшенчәләре һәркем өчен дә газиз һәм кадерле. Кызганычка каршы, күпләребез, дөнья шаукымына ияреп, шәһәр ыгы-зыгысында яшәүне кулайрак күрә. “Иң шәп оҗмах – син югалткан оҗмах ул, “- дибез бит. Шул “оҗмахны” эзләп, тормыш юлларыбызны чит ил сукмакларында үткәрәбез, гаилә корабыз, дөнья артыннан куабыз. Ә күңелләр һаман туган туфракка тарта… Сагыну… Көннәрне ямансулата, төннәрне караңгылата икән ул. Туган җиреннән аерылганнар чәчәгеннән аерылган гөл кебектер.

Туган туфракта яшәүләренә сөенеп бетә алмаучылар да аз түгел. Алар һәр туган таңга куанып яши, күрше-күләнгә, туган-тумачага, авылдашларга ярдәм кулын сузарга ашкынып тора, җир җимертеп эшли. Хезмәте барның хөрмәте бар, ди безнең халык. Шуңа да кулыма каләмемне алып, ару белмәс хезмәт иясе, күршем Габдулхак абый һәм аның гаиләсе хакында язарга булдым. Алтын куллы балта остасы ул. Ачы язмыш җилләре аны төрлечә сынаган: дүрт яшендә аягына тимер төшеп, гомере буена аксак кала, ундүрт яшендә әтисе үлеп, дүрт туганы белән ятимлек ачысын да татый, туган яктан читтә яшәргә дә туры килә аңа. “1982 нче елны авылдан чыгып киттем. Казанда, Свердловск өлкәсендә яшәргә туры килде, аннан Казахстанга күчендем. Туган авылга җәйге ялларга гына кайта идем. Шул бер кунакка кайткач, Гөлнур апаңны очраттым. Озак та үтми, вәгъдәләр бирешеп, өйләнешеп тә куйдык, Казахстанга алып киттем. Анда тагын бәхет ишекләрен ачып, киң колачларын җәеп каршыламады. Байтак кына киңәшләшеп, Яр Чаллы шәһәрендә төпләнергә булдык. Ләкин әлеге шәһәр дә безне үзенеке итә алмады: фатир юк иде. Шулай Менделеевск шәһәренә килеп урнаштык. Монда улыбыз дөньяга килде. Без, тирән сулыш алып, яңа шәһәрдә эшкә чумдык. Тик туган як барыбер үзенә тарта икән шул. Ностальгия сагыну гына да түгел, ул әллә нәрсә… Башкача болай яши алмаячагыбызны аңлап, гаиләм белән Кукмарага әйләнеп кайттык,” – дип, Габдулхак абый гомер тукталышларының йомгагын сүтеп чыкты. Әйе, чит вокзаллар аның гомер тукталышлары булган. Вокзалларның ул ниндиен генә күрмәгән: җылысын һәм салкынын да, агач һәм кирпечтән салынганын да. Габдулхак абыйны һәрчак йөрәк әрнүләре белән шул вокзаллар сыендырган. Әлеге мөлаем йөзле, киң җилкәле ир һәр поезд кычкырткан тавышны үткәннәр кайтавазы итеп күз алдына китерә. Ул –  иң  бәхетле  кешеләрнең берсе.  Күпме кешеләргә өй,  каралты-кура,  капка-койма булдырырга булыша. Чыннан да,  йөрәгендә иҗат утын саклый  алганнар гына ирешә чын бәхеткә. Йөз кат ишеткәнче, бер мәртәбә күргәнең яхшы, дип озын юлга чыгып киткән Габдулхак абый туган җирне сагынуның ни икәнен белә. “Нихәл, балам?”- дип тә әйтүче, “Сабыем!” – дип тә дәшүче юк бит анда,”  — ди үзе. Туган җирләргә җәйге ялларга гына кайтучыларның язмышлары күчмә кошларныкына тиң. Ә  кайберәүләр  туган  якка  бөтенләй   дә   кайта  алмыйлар,   чит   җирләрдә   сагынып – саргаеп яши бирәләр. Габдулхак абыйның тормыш юлын күз угыннан кичерәм дә шуны аңлыйм: туган җирдән китеп бәхетле булу мөмкин түгел икән.

Туган авылым  Тәмәйгә кайтып барышым. Автобус тулы кеше. Барысы да бер-берсе белән гамьле әңгәмәләр коралар, хәл-әхвәл сорашалар. Ә мин инде әллә кайчан Тәмәйдә, әби-бабай кочагында.

Гаҗәеп авыл бу. Бер күрүдә аңа гашыйк буласың, һәм ул сине гел үзенә чакырып, тартып тора башлый. Әллә миңа гына шулай микән ул?! Һәр кешегә үз туган җире якын бит. Әкренләп туган нигезгә атлыйм. Шулчак Лена Шагыйрьҗанның күңелләрне айкарлык шигъри юллары хәтергә килә:

Чирәмеңә ятсам – чирем китә,

Кычытканың чакса – көч алам.

Кырларыңа чәчеп җыр-моңнарын

Кайтып бара сиңа үз балаң…

Туган нигеземә аяк басып, капка келәсенә кулым тиюгә, шул гади генә тимер салкынында әти-әни, әби-бабай җылысын тоям. Шушы йортның капка келәсе дә тере, үземне сагына, кайтканыма сөенә беләдер кебек. Капка тавышын ишетүгә, әби-бабаем кочак җәеп йөгереп чыкты. Күптәннән көткәннәр шул алар мине, сагынып беткәннәр. Әби самавырын куеп җибәрде, коймак пешерде. Барысы да әзер булгач:

Утырыйм әле яннарыңа,

Ял булыр җаннарыңа, —

дип җырлый-җырлый бабай янына чәй эчәргә утырды. Аларның әле дә бер-берсен сөеп, ихтирам итеп яшәүләре мине шулкадәр сөендерде. Шул бәхетле пар каршында коймак белән чәй эчкәндә мин иң бәхетле кеше идем. Әбием пешергән коймак, бабаемның җылы кочагы, шушы кечкенә генә йорт, тәрәзәдән күренеп торган Тәмәй болыннары, ерактагы Тарым агачлары, Бөр елгасы… Сагындырган шул, бик сагындырган алар. Тиздән шул болыннарга чыгып йөгердем:

                              Чирәмеңә ятсам – чирем китә,                

Кычытканың чакса – көч алам.

Басуларың буйлап тиз-тиз атлап,

Иркен сулыш алып кем бара? –

Таныйсыңдыр, җирем, үзгәрсәм дә,

Тыштан гына, кабык кына ул,

Бик эзләсәм әле сабый чакның

Эзләрен дә табып була ул…

Күрше-күлән белән күрешеп чыктым. Бәхетле мизгелләр мәңгелек түгел шул, аерылышыр вакыт та килеп җитте. Бабаемның хәер-фатихасын, киңәшләрен, күчтәнәчкә әбиемнең тәмле коймакларын алып, кадерле кешеләремне кочтым да: “Көтегез, тиздән тагын кайтырмын, алла боерса,” – дидем. Кайтам!.. Озын юлларны шушы бер күрешү өчен үтсәң ярый икән лә! Күңелләр якын булганда, арадагы чакрымнар киртә түгел ул!

Мөхәммәтшина Гөлназ

Вы когда-нибудь видели оригинал картины «Царевна лебедь»? Я видела только в книгах. Сегодня попробуем сделать хорошее описание, глядя на иллюстрацию картины, напишем сочинение по картине «Царевна лебедь», раскрывая все тонкости сюжета данного произведения искусства.

Пример сочинения по картине «Царевна-Лебедь» 3 класс

На картине Михаила Врубеля изображена царевна-лебедь, сказочный персонаж, который превращается из лебедя в прекрасную царевну. Ее белоснежные перья переходят в пышное белое платье, а на голове у нее богато украшенная корона.

Главная героиня смотрит на зрителя своими большими темными глазами, и ее взгляд загадочный и таинственный. Ее тайна заключается в волшебстве, которое позволяет ей превратиться в красивую царевну. Под прозрачной накидкой, идущей от короны, видны длинные темные волосы.

Царевна-лебедь поражает своей красотой и величием. Ее благородство и величие отражаются в ее постоянном стремлении к совершенству и красоте. Картина Михаила Врубеля является ярким примером слияния реальности и фантазии, и придает царевне-лебеди таинственный, загадочный образ.

Сочинение по картине «Царевна-Лебедь» 4 класс

«Царевна-лебедь» — это одна из самых известных работ русского художника М.А. Врубеля. В центре картины находится очаровательная девушка, одетая в белоснежное платье, которое словно перетекает в лебединые перья. На ее голове виднеется серебряная корона, украшенная драгоценностями, а из волос спадает тонкая и прозрачная вуаль. Образ девушки загадочен, и кажется, что она замерла на несколько мгновений перед неожиданным прощанием. Взгляд царевны привлекает особое внимание, в нем можно увидеть печаль, но в то же время тепло и нежность.

На заднем плане картины изображено холодное и суровое море, а небо покрыто облаками. Хотя на небе есть просвет, общее впечатление от картины довольно гнетущее.

Серый пейзаж создает мистическое настроение и вызывает мысли о вечной борьбе Добра и Зла, которая противостоит белоснежной царевне.

Меня очаровала картина Врубеля «Царевна-лебедь». Она словно открыла для меня завесу в сказочный мир, и я с удовольствием наслаждаюсь этим произведением искусства.

Описание картины Врубеля «Царевна-Лебедь» 5 класс

«Царевна-Лебедь» — это картина, выполненная преимущественно в серых и белых тонах, и является одной из самых выразительных работ русского художника М.А. Врубеля. Главным персонажем является Царевна Лебедь, которая изображена в образе девушки-птицы. Ее огромные, широко распахнутые глаза, бледное лицо и черные волосы, сплетенные в косу, лишь подчеркивают ее печальную мимику, которая словно вызывает желание утешить ее. Она изображена стройной и нежной, одетой в богатую серебристую корону с множеством драгоценных камней, но все эти богатства не приносят ей радости и не делают ее счастливой. За ее спиной развернулись два огромных белоснежных крыла, которые навсегда унесут ее за море.

На заднем плане картины изображен холодный и серый пейзаж, что создает еще более неприятное ощущение при виде Царевны Лебеди. Солнце уже находится на закате, и его последние лучи отблескивают оранжевым цветом на городе, что возвышается на скале справа. Картина вызывает завораживающее и мистическое ощущение, навевая мысли о вечной борьбе Добра и Зла.

Для меня самым выразительным на картина были глаза Царевны Лебеди. Она смотрит на зрителя вполоборота, и ее взгляд проникает в самое сердце, вызывая неповторимую смесь чувств — грусть и нежность. Эта картина словно открывает завесу в мир мистических сказок и оставляет незабываемые впечатления.

Картина «Царевна-лебедь»: описание картины Врубеля 6 класс

Картина «Царевна-лебедь», написанная Михаилом Александровичем Врубелем в 1900 году, представляет собой произведение искусства размером 1,42 м на 0,83 м, выполненное маслом на холсте и экспонируемое в Государственной Третьяковской Галерее в Москве. Царевной-лебедью, послужившей источником вдохновения для этого шедевра, была жена художника — оперная певица Надежда Забела, которая исполняла роль Царевны в опере Римского-Корсакова «Царевна-лебедь».

Картина изображает красивую молодую девушку, одетую в роскошный наряд: серебряную корону, украшенную драгоценными камнями, белую полупрозрачную фату с серебряной кованной вязью, белое платье, переходящее в лебединые перья. Царевна излучает скромность и красоту: ее таинственный и ясный взгляд, большие глаза, тонкий носик, длинные черные волосы напоминают образы русских красавиц из народных сказок и былин. Вся картина окутана сказкой, где на фоне спокойного моря и серого предрассветного неба царевна обращается ко мне словно, желая что-то показать: может быть, это чудесный дворец, возвышающийся на вершине скалы, или белочка с золотыми орешками.

Меня очаровала картина Михаила Врубеля «Царевна-лебедь», особенно запомнились глаза царевны, ее таинственный взгляд и великолепный наряд — сказочный головной убор с драгоценными камнями. Я надеюсь посетить Третьяковскую галерею и снова насладиться этим произведением искусства.

Сочинение по картине Врубеля «Царевна-лебедь» по плану

План:

1. Автор картины.
2. Передний план, Царевна-Лебедь.
3. Окружающая обстановка.
4. Мои впечатления.

Картина «Царевна-Лебедь» — это не просто произведение искусства, а настоящее произведение глубокой философской мысли. Михаил Александрович Врубель создал шедевр, который оставляет зрителя в невероятном восторге.

Один из главных символов картины — это, конечно же, Царевна-Лебедь. Художник изображает ее в момент превращения из человека в птицу, что символизирует переход от одного состояния к другому, от жизни к смерти, от земного мира к потустороннему. Вместе с тем, Царевна-Лебедь олицетворяет красоту и чистоту, несмотря на трагический конец ее судьбы.

Врубель создает загадочный образ Царевны, который вызывает множество вопросов. Почему она выглядит так грустно и одиноко? Что ее тревожит? Куда она отправится, когда станет лебедем? Все эти вопросы не имеют четких ответов, они остаются открытыми для толкования зрителей.

Окружающая обстановка на картина также символична. Хмурый морской пейзаж сумеречного времени снова указывает на переходное состояние, на границу между жизнью и смертью. Обрывистый берег, напоминающий развалины древнего города, также отсылает к идеи временности и непостоянства.

В целом, картина «Царевна-Лебедь» — это произведение искусства, которое поражает своей глубиной и символическим содержанием. Она остается загадкой для зрителя и вызывает множество вопросов, которые остаются без ответа. Но именно это делает ее такой уникальной и интересной для рассмотрения и анализа.

Описание картины «Царевна-лебедь»

Художнику удалось передать красоту Лебеди при помощи всего двух основных цветов – серого и белого, и это видно в тончайших деталях ее образа.

Царевна стоит в пол-оборота, словно замерла на мгновение, и ее белоснежное лицо с правильными чертами приковывает внимание. Глаза Царевны широко распахнуты, с темными зрачками, словно они готовы проглотить зрителя. Черные ресницы и брови, а также пышные черные волосы красиво обрамляют лицо Царевны, а фата с узорами прозрачной ткани слегка скрывает ее длинную косу.

Царевна держит фату рукой, а ее бледные пальцы украшены массивными перстнями с камнями. На голове у Царевны величественная серебряная корона с резными узорами и множеством мелких драгоценных камней. Но они не отвлекают внимание от лица, наполненного грустью, и акцентируют внимание на ее глазах.

За спиной Царевны огромные белые крылья, которые почти раскрыты и готовы поднять ее в воздух. Низ крыльев больше похож на пушистое платье с пышной юбкой и множеством складок, но это тоже перья. Белый цвет перьев и фаты красиво оттенен серебристыми узорами и короной, отчего образ Лебеди получился величественный и утонченный.

На дальнем плане художник изобразил неприветливое море темно-серого цвета, которое на горизонте сливается с тяжелым свинцовым небом. На таком холодном фоне белоснежная Лебедь выглядит еще более хрупкой и ранимой. Вдали виден город с оранжевыми огнями, на который спускаются сумерки. Солнце садится. Время пришло: ей пора улетать.

Подготовка к написанию сочинения по плану «Царевна-лебедь», 3 класс

План (для 3 класса)

1. Вступление. Художник и его картина.
2. Основная часть.
а) описание царевны;
б) задний план картины.
3. Моё отношение.

Хороший план! Давайте посмотрим более подробно на каждую часть.

1. Вступление. Художник и его картина. В этой части вы можете рассказать о том, кто был Михаил Врубель и почему он написал картину «Царевна-Лебедь». Вы можете также объяснить, почему эта картина стала такой знаковой для русского искусства.
2. Основная часть. а) Описание царевны; Здесь вы можете описать внешний вид Царевны-Лебеди, используя яркие, красочные слова. Опишите ее милое, загадочное лицо, ее широко открытые глаза и кокошник, украшенный драгоценными камнями. Расскажите о том, как длинная фата и коса придают ей изящество.

б) Задний план картины. В этой части вы можете описать задний план картины. Расскажите о море, которое виднеется на заднем плане, и о том, как оно разделено тонкой полоской света. Объясните, как огоньки на чудо-острове добавляют мистики и загадочности к картине.

1. Моё отношение. Здесь вы можете поделиться своими мыслями и чувствами по поводу этой картины. Расскажите о том, что она вызывает в вас. Можете ли вы представить себе Царевну-Лебедь такой, какой ее изображает Михаил Врубель?

Образец сочинения

Михаил Врубель создал картину «Царевна-Лебедь» в 1900 году. На этой картина изображена главная героиня из сказки А.С. Пушкина.

Основная часть картины — это портрет Царевны-Лебеди. У неё очаровательное и загадочное лицо, добрые, но грустные глаза с широко открытыми бровями. На голове Царевны кокошник, украшенный драгоценными камнями. Длинная фата из тонкой ткани обшита серебристым кружевом, а под ней спрятана длинная коса. Вместо одежды на Царевне-Лебеди белоснежные перья.

На заднем плане картины видно море, разделенное тонкой полосой света от неба. Вдали светятся огоньки чудо-острова.

Эта картина вызывает чувство нежности и позволяет нам представить красоту и изящество пушкинской Царевны-Лебеди.

А вы уже писали сочинение по картине «Царевна-лебедь»? Если захотите опубликовать своё сочинение, присылайте на Сочиняку, опубликуем!

Читтән караганда, бәлки, минем иремнән аерылып кайтуым кемгәдер җиңел генә булып та күренгәндер. Кайттым, яши башладым, кайгымнан сыгылып төшмәдем… Кеше саен җаныңны ярып күрсәтеп йөрмисең лә!
Ни генә булмасын, гаилә таркалу, аерылышу бик авыр кичерелә. Бу адымга инде бергә яшәүнең бер тәме, яме калмагач, киләчәккә өмет тәмам сүнгәч кенә барсам да, аерылу тормышымдагы авыр бер вакыйга булып, әле дә күңелне тырнап тора. үтте, оныттым дисәң дә, барысы да йөрәктә, кагылмасаң гына яралар җөйләнгән кебек, ә кагылсаң… Шуңадыр, ул көннәрне бик искә төшерәсе дә килми. 

 

Гаиләне ике кеше – ир белән хатын кора, берең генә тырышып аны саклап калып булмый. 

Ирем белән аерылышу уе күңелемә кергәннән соң да, берничә еллар буе кискен бер карарга килә алмыйча йөрдем. Инде бергә тору бик авырлашса да, аңардан китсәм, балаларымның тамагын туйдыра алырмынмы, өс-башларына җиткерә алырмынмы дип борчылдым. Ашату, киендерү кебек беренчел ихтыяҗларны үтәүдән тыш, яхшы тәрбия, төпле белем бирү дә бик мөһим бит әле. Ул бурычларны ничек үтәргә? Боларның барысын да ерып чыга алырмынмы? Балаларым кеше арасында ким-хур булып үсмәсләрме?

Мин бары үземә, үземнең көчемә генә таянырга туры килер дип уйлаган идем. ә ул көннәрдә миңа ярдәмгә килүчеләр шундый күп булып чыкты, уйласам, хәзер дә шаккатам. Ул якын кешеләремә мин мәңге рәхмәтле, һәрберсенең исеме күңелем түрендә. 

Ул чакта ике ягымда да упкын төсле иде: калсам да вай, китсәм дә вай. Балалар белән бу темага күп сөй­ләштек, мин аларга барысын да аңлашылырлык итеп төшендерергә тырыштым. Олысы: «Тизрәк аерылыгыз инде, сезнең бит характерларыгыз бер дә туры килми», – диде. Кечесе дә, яше зур булмаса да, үз сүзен кистереп әйтте: «Мин әтине яратам!» Тик күченеп китәргә икесе дә риза булдылар.

Аерылышуга ук иремне алиментка бирергә читенсендем. Ике олы кеше үзара сөйләшеп килешербез дип уйладым, иремне эшендә алимент түләүче итеп күрсәтәсем килмәде. Балаларга тиешле акчаны ирем башта үзе җибәргәләде, аннан сорап аласы була башлады. Ә аннан соң сорагач та, төрле сәбәпләр табып, «хәзергә акчам юк әле», «хатын кушмый» (ул без китеп бер ел узгач өйләнде), «минем хәзер үз гаиләм» дип кире борулар китте. Гарьләнү, хурлану, кимсенүләремнең очы-кырые булмады. 

Алиментка бирүем иремне чыгырдан чыгарды гына дисәм аз булыр – ул миннән андый тәвәккәллек көтмәгән иде, күрәсең. Тик соңыннан хәлләр үзгәрде. Элегрәк тиешлесен дә ялынып кына ала идек, хәзер алимент та килә, аңа өстәп бүләк тә җибәргәли, булышкалый да башлады. Хәер, анысы инде соңрак, балалар үсеп җитеп, үзләре сорап ала башлагач булды. 

Мин үзем балалар аркылы аңардан берни дә сорамадым – балаларны иргә басым ясауда корал итеп куллануны өнәмим мин. Иң беренче чиратта балаларның әтиләре белән элемтәләрен саклап каласым килде. Дөнья хәлен белеп булмый, аларның бер-берсе белән аралашуы, бәлки, киләчәктә тормышларында зур роль уйнар?! 
Тик бу эш мин күзаллаганча җиңел, җайлы гына бармады. Аны миңа һәм балаларына каршы котыртучылар, балаларга әтиләрен начар итеп күрсәтергә теләү­челәр нигәдер шактый күп булып чыкты. 

Минем турыда да балаларыма начар итеп сөйләүчеләр булды. Балалар үземә бу хакта турыдан-туры әйтмәсәләр дә, барыбер сизә идем. Аларның мине яклап, каршы торырга эчтән генә әзерләнүләре, яшерергә тырышсалар да, күренә иде. Әйе, аерылу мактанырдай, үрнәк булырдай адым түгел, тик моңа барган өчен әти-әнисен начар итеп күрсәтү баланың хәлен җиңе­ләйтми. Ул чакта балаларның миңа да, әтиләренә дә тугрылыклы калуларына үзем дә бик гаҗәпләнгән идем. Безнең турыда начар сүз әйткән кешеләр белән алар аралашмый башладылар. Кечесе берничә ел дәү әтиләренә бармады: со­ңыннан гына белдем – дәү әнисе минем турында ниндидер кыек сүз әйткән булган. Кечкенә баланың әнисен яклап шундый адымга баруы хәйран калдырырлык иде.

Аптырарлык, уйландырырлык вакыйгалар күп булды ул чакта. Мин үземне кечкенәдән тыныч холыклыга саныйм. Яңа коллективка күнегү беркайчан да авырлык тудырмады, берәү белән дә сүзгә килеп йөргәнем булмады. Дусларым күп, алар белән озак еллар буе әйбәт мөнәсәбәт саклыйм. Яңа танышларны да тиз табам, кешеләр белән конфликтка керү миңа, гомумән, ят нәрсә дип белә идем. Каян керде безнең гаиләгә бу низаг? Ул турыда мин бик озак уйландым. Мондый хәлләргә башка юлыкмас өчен, үземә кайбер нәтиҗәләр ясау кирәк иде миңа.

Туксанынчы еллар дәүләттә, җәмгыятьтә шактый авыр, катлаулы еллар булды. Забастовкалар, милләтләр арасында бәрелешләр, хезмәт хакы ала алмыйча интек­кән, кибеттә киштәләр бушап калган чаклар. Әллә дәүләттәге, илдәге тавыш, конфликт килеп кердеме безнең арага? Ирем органнарда эшли иде. Чечня сугышы ул чакта ук үзенең мәгънәсезлеге, кирәкмәгәнлеге, аңла­шылмавы белән күпләрнең эчке нәфрәтен арттырды, кешеләрдә агрессия тудырды. Андагы сугыш хәрә­кәт­­ләрендә катнашучылардан күпләренең гаиләләре җимерелде, кемдер шәхес буларак юкка чыкты. Бөтен гаепне сугышка гына сылтап калдырасым килми, анда катнашу яки катнашмауны инде сайлый алырлык яшьтә иде ирем. Тик илең белән шундый мәхшәр эчендә яшәгәндә, кемнең дөрес, кемнең ялгыш юлда икәнен тиз генә аерып буламыни ул?!. Кыйбланың кай тарафта икәнен чамалап кына тойган еллар иде әле ул.

Аерылышу китергән шаукымнар да сугыш афәтеннән ким булмады. Башта төрле көтелмәгән чирләр белән бер-бер артлы балаларым авырды. Аларны һәрьяклап тикшертеп, дәвалап, аякка бастырганнан соң үзем сыгылып төштем. Сынарга хакым булмаса да… Алты тапкыр төрле клиникаларда яттым, Ходай саклады, дуслар булышты – савыктым. Шул вакытта уйладым да инде: миңа бер-бер хәл булса, әтиләре бик тә кирәк булачак икән балаларыма. Мин больницада ятканда хәлемне белергә килүчеләр күп булса да, балалар өйдә үзләре генә торган булып чыкты. Операциядән чыккач, кухня өстәле тартмасын ачтым да, аптырап калдым – супермаркет пакетлары белән туп-тулы. «Каян болар?» – дим балаларга. «Анда күмәчләр тәмле», – дип җавап бир­деләр. Мин югында ашарга пешерүче булмагач, гел күмәч ашап торганнар болар. җан асрау өчен күмәч ашау да җитә, билгеле. Тик бала өчен иң авыры – ялгызлык. Кечесенең шул вакытта әйткәне хәтеремдә: «Мин теләсә кем белән күрешмичә, сөйләшмичә, хәтта әрләшкән көе дә тора алам, тик әни ачуланса, йә авырса үземне бөтен дөньяда япа-ялгыз хис итәм».

Балалар алдында мин аларның әтиләрен кимсет­мәдем. Аның кечкенә генә уңышларына да балалар белән бергә куандым. Иремә дә рәхмәт, ул аларга гел: «әниегезгә булышыгыз», – дип әйтеп торды. Каникулда әтиләре янына баруларын да хуплый идем. Елына бер булса да балалар янына ул үзе дә килеп китә иде. Интернет юк заманнар иде әле – балалар әтиләренә гел хат язып тордылар. Әтиләреннән килгән хатларны әле дә саклыйбыз. 

Иремнең туганнары, аның әти-әнисе – кайнатам-кайнанам белән дә араларны бозмадым. Тормыш бик кызык бит ул – икенче киленнән дә уңмадылар. ә миңа карата мөнәсәбәт тора-бара җылынды гына. «Үлгән сыер сөтле иде, калган сыер бетле булды», ди халык мондый очракта. Минем холкымны моңарчы начар дип кенә белүчеләр яхшы сыйфатларыма да игътибар итә башладылар. Бәйрәмнәрдә күчтәнәчләр килә башлады.

Инде хәзер, балалар үсеп җиткәч, зур канәгатьлек белән әйтә алам: әтиләре белән һәрвакыт турыдан-туры элемтәдә алар, сөйләшеп, аралашып яшиләр. Гаилә – кешеләр бергә яшәү өчен уйлап тапкан чара дип уйлыйм мин үзем. Тик кеше бөтен гомерен, язмышын гаиләгә генә багышлый алмый, багышларга тиеш тә түгел. Миңа гаилә бала табу һәм үстерү өчен кирәк булган, күрәсең, башка кияүгә чыкмадым… Әмма мин, үзем дә сизмичә, гомерем буе иремә охшаган кеше­ләргә тартылганмын, ахрысы. Эшемдәге түрәмнең, автомеха-ни­гымның һәм адвокатымның – барысының да әтиләренә охшаган булуын балалар да абайламый калмады.

Безнең язмыш шундый булгандыр инде – араларда меңләгән чакрымнар ята – дүртебез дүрт җирдә, дүрт континентта яшибез. Барыбыз да үз тормышыннан канәгать, яңа үрләр яулыйбыз, яңа уңышларга юл тотабыз һәм… бер-беребезне бик сагынабыз, юксынабыз.

Минем туган көнем, менә-менә кунаклар килергә тиеш. Балаларның әтисе – элекке иремнән смс-хәбәр килеп төшә, бәйрәмем белән котлаган. Җавап бирергә вакытым юк, мичтә бәлеш пешә, табын әзерлисем бар. Ун-унбиш минут та үтми, кызым шылтырата: «Әти борчылып хәбәр итте, нишләп син аңа җавап бирмисең?» – ди…

фото: http://pixabay.com

Вариант 1. Пример подробного сочинения для старших классов

План сочинения:

Константин Юон – яркий представитель реалистической пейзажной живописи первой половины 20 века. Природу средней полосы России мастер с любовью запечатлел на многих своих полотнах. Совсем ещё молодым художник приобрёл дом в подмосковной деревне Лигачёво. С этой деревенькой связано почти 50 лет жизни и творчества Юона. Здесь написаны его лучшие работы, в том числе и «Пейзаж с лыжниками». Эта картина относится к позднему периоду творчества живописца.

Сюжет полотна передаёт радостное восприятие жизни художником и мальчишками, которые катаются на снежном спуске. Деревенские ребятишки вышли на прогулку в ближайший овраг. С ними верные друзья – собаки.

На переднем плане мы видим юных лыжников. Шесть мальчишек проводят свободное время на горке, развлекая себя катанием на лыжах. Они тепло одеты и не боятся холодной погоды. Рыжая и черная собаки сопровождают своих юных друзей. Они наслаждаются праздником жизни вместе с хозяевами. Дети примерно одного возраста. У них дружная компания. Видно, что они о чём-то оживлённо переговариваются друг с другом. Все позы изображены в движении. Многочисленные наклонные линии в картине также подчёркивают движение по спуску.

Лес на заднем плане свободен от снежного покрова. Это значит, что уже были оттепели. Пригорок зарос деревьями и кустарником. Внизу под сугробами угадывается петляющая речушка. Вдалеке справа виден ещё один склон. Слева величественной стеной возвышается лес. Небо изображено мрачным, с плотными рядами тёмных туч. Однако они совсем не лишают картину жизнерадостного настроения. Мальчишки веселы в любую погоду. Даже если сейчас начнётся снегопад, они вряд ли уйдут с горки.

По тому, как изображен лес и снег, можно сказать, что зима уже на исходе. Скорее всего, февраль уже закончился. Краски деревьев сочные. По глубоким синим следам в снегу видно, что сугробы напитались влагой. На подтаявший ноздреватый снег подсыпало немного нового, чистого и пушистого.

Цветовая палитра богата различными оттенками. Переход природы от зимы к весне передан перетеканием цвета от холодной голубизны снегов к теплому золотистому и красноватому цвету ветвей лиственных деревьев. На поверхности снега тоже немало оттенков желтоватого и фиолетового. В цветовой гамме присутствует и контраст между светлым передним планом и тёмным задним. Художник использовал такой приём для передачи глубины пространства.

Объём пейзажу придаёт и многоплановость композиции. Первый план максимально приближен к зрителю за счёт контраста – чёрные фигурки на белом снегу. Далее идут линии скрытого под снегом ручья и противоположного берега. Взбегающий пригорок и стена леса добавляют пространства перспективе.

Художник задумывал картину как очень светлую и позитивную. Он хотел передать радостное настроение детей, незабываемую атмосферу зимних деревенских забав. Картина получилась наполненной жизненной энергией и мягкой красотой предчувствия весны в природе.

Мне понравилась в картине свобода живописной манеры художника. Всё исполнено без тщательной прорисовки, но и фигурки детей, и контуры деревьев полны выразительности и радостного настроения. Хочется бесконечно всматриваться в так много выражающую лаконичность этого полотна.

Тема.
Бәхет биргән җирем – Татарстан.

(5нче
сыйныфның татар төркеме, татар теле дәресе)

Укытучы: Камалова Гөлназ Радик кызы

Түбән Кама шәһәре, 7 нче урта мәктәбе

Максат.
1. Фонетик анализ ясау тәртибе белән таныштыру.

2. Сүзләргә фонетик анализ ясый белү күнекмәләре
булдыру, фикерләү сәләтен үстерү, алган белемнәрне гамәлдә куллана белү.

3. Туган илгә мәхәббәт, хөрмәт хисе
тәрбияләү.

Җиһазлау:
таблица, мәкальләр, дәреслек.

                           Дәресе барышы.

1. Оештыру.

— Исәнләшү.

-Уңай психологик халәт тудыру.

                   Озын колак тактым да,

                   Ак  тунымны яптым да,

                   Бик күп бүләкләр алып,

                   Сезнең  янга чаптым ла.

                     Әйтеп изге теләкне,

                     Тапшырам мин бүләкне.

                     Менә сезгә зур кишер,

                      Һәммәгезгә килешер.

                                  (Камил
Гыйльмуллин).

—  Бу
нәрсә? (Куян)

—  Әйе,
бүген бездә кунакта куян. Ул буш килмәгән,кем дәрестә актив катнашып, дөрес
җавап биреп утыра,шуларга үзенең бүләкләрен тапшыра.

2.
Актуальләштерү.

      Өй эшенә 170
нче күнегү бирелгән иде.(Сүзлек диктанты формасында тикшереп китәбез.
Бер-беребезнекен тикшереп билгеләр кую.)

3.
Яңа теманы аңлату.

— Укучылар,
тактага күз салыйк әле. Анда шигырь
юллары бирелгән.

                  Туган
як – сандугачлы бакча,

                   Нурларга
коена таң атса.

                            
            Кәүсәрия Харрасова.

—  Автор
нәрсәне сандугачлы бакча дип атый? (Туган якны).

—  Әйе.
Туган якта гына сандугачлар моңлы сайрый,туган як нурга коена. Кәүсәрия
Харрасова безнең якташ шагыйрәбез. Ул үзенең иҗатында туган ягыбызга дан
җырлый. Без сезнең белән фонетика бүлеген тәмамлауга таба барабыз. Фонетика
бүлегендә авазларны, аларга характеристика бирүне, иҗек, басым, сингармонизм
законы кебек  темаларга тукталып киттек. Ә бүгенге дәрестә исә шуларны искә
төшереп, сүзгә фонетик анализ ясау тәртибе белән танышырбыз,күнекмәләр
булдырырбыз,туган як турында сөйләшербез.

—  Ә
хәзер дәфтәрләрне ачып, матур итеп, пөхтә итеп  шигырь юлларын күчерәбез. Игътибар
итегез әле, кайсы сүзнең астына сызылган? (бакча).

—  Менә
без сезнең белән бакча сүзенә фонетик анализ ясап карыйбыз да инде. Җиңелрәк
булсын өчен алдыгызга кагыйдәләр дәфтәрен куя аласыз.Таблицага күз салыйк.

1. Сүз квадрат җәяләр
эчендә иҗекләргә бүлеп языла, аларның ачык яки ябык икәнлеге күрсәтелә.

[
бакъ-ча] – 1нче иҗек —  ябык, 2нче иҗек – ачык.

2.
Басымның кайсы иҗеккә төшүе әйтелә. Басым икенче иҗеккә төшә.

3.
Авазлар, хәрефләр һәм аларның саны билгеләнә.

      
5 аваз:[ б],[
а⁰],[
къ],[
ч],[
а];

      
5 хәреф: б, а, к, ч, а.

4.
Сузыкларның калынлыгы яки нечкәлеге  билгеләнә; сингармонизм яки ирен
гармониясенә буйсыну-буйсынмавы күрсәтелә. Сузыклар:[ а⁰]
– беренче иҗектә бераз иренләшкән, калын сузык;[
а] – калын сузык. Сүз
сингармонизм законына буйсынган.

5.
Тартыкларның яңгырау яки саңгырау булуы, чиратлашуы яки борын ассимиляциясенең
булу-булмавы ачыклана.

Тартыклар:[
б] – ирен-ирен тартыгы,
яңгырау пары [п];

[къ]
– кече тел тартыгы, саңгырау пары [гъ];

[ч]
– тел алды тартыгы, саңгырау пары [җ].

6.
Сүзнең әйтелеше белән язылышы, авазлар белән хәрефләрнең туры килү-килмәве
әйтелә. Әйтелеш белән язылыш туры килми. Кече тел тартыгы [къ] язуда к хәрефе
белән күрсәтелә.

—  Менә,
укучылар, фонетик анализ шуннан гыйбарәт.

Физкульминутка.

Күзләрне
ял иттерәбез.

              
Җил исә, исә, исә,

              
Агачларны селкетә.

             
Җил тына, тына, тына,

             
Агачлар зур үсә.

4.
Ныгыту.

             
Ватанга хезмәт – үзеңә хөрмәт.

Ватанга
сүзенә телдән фонетик анализ ясап карыйк әле. Хәзер үзебез хөрмәт сүзенә
фонетик анализ ясап карыйк. (1 укучы тактада эшли)

5.
Йомгак.

—  Без
бүгенге дәрестә сезнең белән фонетик анализ ясау тәртибе белән таныша башладык.
Киләсе дәрестә дәвам итәрбез. Тәртибен искә төшереп китик әле.

—  Тагын
нәрсә турында сөйләштек? (Туган як, Туган ил).

—  Без
кайда яшибез?

—  Татарстанның
табигате матурмы? Сезгә туган җиребез ошыймы?

—  Туган
җирне хөрмәт итәргә кирәк. Әйдәгез, берничә мәкальне
укып китик.

         
1. Иленнән аерылган – канаты каерылган.

         
2. Туган илнең кадерен читтә йөрсәң белерсең.

         
3. Үз халкын сөймәгән башка халыкны да сөймәс.

6.
Өй эше.

Менә
шушы мәкальләрдәге асларына сызылган сүзләргә өйдә фонетик анализ ясап
килерсез.

7.
Билгеләр кую.

Дәресне
түбәндәге шигырь юллары белән тәмамлыйсым килә.

                    
Чулман ярларына нурлар сибеп,

                    
Матур булып ата бездә таң.

                   
Таң шикелле якты туган җирем,

                    
Бәхет биргән җирем – Татарстан.

Константин Юон — художник, который находил необычные пейзажные сюжеты, и точно передавая их настроение, с помощью разных выразительных средств, создавал своеобразные, радостные работы.

«Пейзаж с лыжниками» полотно, где разворачивается картина зимнего воскресного дня. На опушке леса собрались одноклассники- товарищи. Их шесть человек. Они решили покататься на лыжах. Тепло и удобно оделись. И даже шапки не забыли. День хороший. Все дела сделаны. Можно отдохнуть и набраться сил перед новой учебной неделей.

Небо, на холсте, в облаках. Видимо скоро пойдет снег. Солнечные лучи не могут пробиться, чтобы погреть землю или просто порадовать людей. Густой лес стоит вдалеке, он молчалив и тих. Цветовая гамма его многолика. В ней командуют тона, полутона и оттенки. Хвойники, в строгих, зеленых мундирах охраняют тонкие, изящные березки.

Небольшие кусты стоят украшенные инеем. Снега много. Он полностью покрыл землю и играет разными оттенками: от нежно – розовато-серого до кипельно – белого. Его покров тверд и плотен. Таять, он не собирается. Мальчишки, радостно катаются с крутого пригорка, на лыжах, может быть готовятся к школьным соревнованиям. Как здорово, лететь с высокой горы, слушая шум ветра в ушах. На пригорке растут несколько взрослых деревьев.

С ребятами гуляют их верные друзья – собаки: черная и рыжая. Они весело носятся наперегонки с лыжниками, радостно лая. Это место, где крутые косогоры подставляют свои бока теплу и свету любимо всеми. Сюда, на опушку леса приходят погулять не только дети, но и взрослые. Не только зимой, но особенно в летние дни. Но этот зимний пейзаж, на картине, великолепно показывает красоту и величие русской земли в одно из самых прекрасных времен года. Этим, полотно, наверное, и запоминается своим зрителям.

Вариант №2

Константин Юон — художник-пейзажист, который находил необычайные сюжеты и передавал их с помощью разных художественных средств. Его творчество является своеобразным, то есть на любителя. Но картины известны не только в нашей стране, но и за рубежом. Произведения пропитаны искренними чувствами и старинным бытом всех народов. Более всего его притягивала такое место, как великий город Ростов Великий.

Одной из его самых запоминающихся картин, сотворенной в невероятном стиле, является «пейзаж с лыжниками», на которой развиваются события в вечер воскресенья. На картине изображена опушка, на которой стоят шесть товарищей-одноклассников. Можно заметить, что они решили покататься на лыжах. Все дела были позади и можно было получить заряд позитивной энергии на предстоящую учебную неделю. 

На небе повисли облака. Видимо, скоро начнётся снег. Чтобы порадовать людей, им необходимо солнце, но даже оно не выглядывало сквозь густые облака и не могло прогреть землю. Вдалеке изображён густой лес, в котором затаились различные виды деревьев. 

Маленькие кусты украшены инеем. Снега очень много. Он покрывает всю поверхность. Иногда даже очень заметно, как он переливается различными цветами, бывает виден даже розовый! Мальчишки совсем не хотят уходить домой. Они наслаждаются всей природой, окружающей их. С большой скоростью они летят на встречу ветру, вдоль их ушей, проносится свист ветра. 

Вместе с ребятами, на прогулку вышли и их верные друзья — их собаки. Их две: рыжая и чёрная. Они тоже нашли себе занятие и радостно играют, бегая за своими хозяевами и лая от счастья друг на друга. Сюда приходят порезвиться не только маленькие дети, но и взрослые. Хорошо это место не только зимой, когда все украшено слоем снега, но и в летние дни. 

Этот зимний пейзаж прекрасно передаёт картин суровой русской зимы. Россия славится этим прекрасным временем года. Именно этим и интересна картина Константина.

Описание по картине

Наверное, нет такого человека, который бы не знал Юона. Он является знаменитым и популярным художником не только в России, но еще и за рубежом. Его смело можно назвать настоящим мастером дела, которым он занимается. Каждая его картина пропитана красотой не только разных городов, но еще и деревень. Но самое главное положение занимает картина под названием «Пейзаж с лыжниками».

Здесь представлена вся красота русской земли, бескрайние поля и покрытые снегом равнины, склоны и горы. Снег на земле лежит не просто белый, а как будто переливается немного с голубым. И поэтому оттенку мы можем понять, что снег выпал очень даже давно. Все деревья также находятся под снегом.

Также на опушке леса находится большой склон, который тоже покрыт снегом. Многим нравится этот склон и, достав лыжи они отправляются на него для того чтобы потом спуститься. Конечно же, это не первый их спуск и до этого они также профессионально это все делали. Одни ребята спускаются с этого склона, а на него уже торопятся другие, чтобы поскорее скатиться вниз. А рядом с хозяевами бегают рыжие собаки. Им также весело, как и ребятам.

Небо изображено на этой картине мрачным, темные и очень страшные облака находятся по всему небу. Иногда солнце выходит на поверхность неба, но спустя несколько секунд опять затягивается тучами. Через картину видно, что природа здесь мрачная и, кажется, что сейчас опять пойдет большими хлопьями снег. Но все равно атмосфера всегда приятная и дружественная.

Картина выполнена при помощи большого мазка, а также здесь не вырисовываются никакие мелкие детали или герои. И при помощи всего этого в картине появляется своя изюминка, которой нет ни в одной другой картины.

Когда смотришь на эту картину, то сразу же поднимается настроение и хочется чтобы поскорее зима пришла к нам для того чтобы также доставать лыжи, санки и коньки и радоваться каждому моменту, который наступает с этим сказочным временем года. Если очень долго смотреть на данную картину, то можно представить себя на том месте, и повеселиться вместе с другими ребятами, забираясь на большие и опасные склоны, а потом скатываться оттуда на большой скорости и со всей силы падать лицом в снег.

6 класс