Татарча сочинение “Мәктәптәге яраткан фәннәрем|Мэктэптэге яраткан фэннэрем”
Сочинение на татарском языке на тему “Мәктәптәге яраткан фәннәрем”/”Мэктэптэге яраткан фэннэрем”


Хусаинова Инзиля Загировна
МОУООШ с. Сапеево
Азнакаевского района
Республики Татарстан
Российской Федерации
ученица 4-го класса
преподаватель Харисова Э.А.
МИНЕМ ЯРАТКАН УКЫТУЧЫМ.
“Укытучы! Нинди изге исем!
“?ни” с?зе кебек кадерле.”
Ишет?сезме?! Нинди матур, к??елг? якын тавыш ишетел?. Сабый елый. Бу баланы? д?ньяга беренче аваз салуы. Ул к?зен ача ??м тир?-якка сорау тулы карашы бел?н т?б?л?. Тир?-юньд? таныш булмаган кешел?р, предметлар, гомум?н, б?тен н?рс? ят а?а. Мен? шушы минуттан башлана инде баланы? яш?еше. Шу?а да бит кешене? и? матур ист?лекл?ре, и? изге хыяллары, и? беренче шатлык-куанычлары аны? балачагы яки ?смер чоры бел?н б?йл?нг?н була. Мен? шушы матур ист?лекл?р арасында шактый зур урынны м?кт?п, балачак дуслары ??м, ?лб?тт? инде, укытучылар алып тора.
“ Укытучы”… “М?кт?п”! – Бу ике с?з
К??елемд? яши ян?ш?.
“Укытучым” дип телем ?йтк?н чакта,
“М?кт?бем” дип й?р?к энд?ш?.
И? беренче м?кт?п бусагасын атлап керг?н к?нн?н алып, зур тормышка озатып, со?гы кы?гырау чы?лаган к?нг? кад?р, бала бел?н ??рчак ян?ш?д? аны? укытучысы атлый. Ул аны белем д?ньясына алып кер?, яхшыны яманнан аерырга, хезм?т ??м и?ат шатлыгын тоярга ?йр?т?, фикерл?? с?л?тен ?стер?, д?ньяга карашын формалаштыра, а?ардан ш??ес т?рбиял??г? б?тен к?чен бир?.
Ил карты да а?а, башын иеп,
“М?галлим”, дип, зурлап энд?ш?…
Укытучы хезм?те авыр да, ?аваплы да, кызыклы да. Ул зур сабырлык, т?землек, к?пкырлы белем, зыялылык, балаларга карата олы м?х?бб?т ??м сайлаган ??н?рг? чиксез бирелг?нлек тал?п ит?. Галим д?, т?з?че д?, шагыйрь д?, табиб та укытучыдан башлана. ??ркем укытучысын й?р?к т?ренд? й?рт?, и? ?ылы хисл?р бел?н иск? ала.
“Х?терлим мин ?ле б?генгед?й…” диг?н ?ырны белм??чел?р юктыр. ??ркем д? ?зене? т??ге тапкыр м?кт?пк? аяк басуын, шаян классташларын, ягымлы, тал?пч?н укытучыларын онытмыйдыр ул. Мин д? ?земне? беренче м?рт?б? матур к?лм?к, ак алъяпкыч киеп, ч?чл?рем? олы ак бантиклар тагып, ч?ч?к б?йл?ме тотып, м?кт?п баскычыннан атлавымны х?терлим. Беренче тапкыр безне н?ни кулларыбыздан тотып, укытучыбыз Х?мидуллина Айг?л Р?сил кызы матур, якты класс б?лм?сен? алып керде. Беренче д?рес ты?лавым, к?нд?легемд?ге беренче билгел?р б?генгед?й х?теремд?. Беренче тапкыр такта алдында ?авап бир?л?р, каушап, белг?не?не д? онытулар – барысы да ист?. И? ист? калганы: парталар артына малайларны кызлар бел?н аралаштырып утырту. ?й, шул вакыттагы дулкынланулар. Бигр?к т? кызларны? тарткалашуларын к?рс?гез иде. ? со?рак, бераз ч?ч тартышулар, т?ртеш?л?р булгалап алса да, бер-беребезг? иял?неп беттек.
Беренче укытучым Х?мидуллина Айг?л Р?сил кызы 1982 нче елны? 5нче августында Урманай авылында туа. Башлангыч белемне шунда ала. ?смер чактан ук укытучы булу тел?ге аны Б?гелм? педагогия училищесына алып кит?. Аны яхшы гына т?мамлаганнан со?, ул Яр Чаллы педагогия институтына читт?н торып уку б?леген? укырга кер?. Башта ул ?с?й м?кт?бенд?, аннары К?кре Елга м?кт?бенд? башлангыч сыйныф ?ит?кчесе булып эшли. Безне? б?хетт?ндер ме, мин укырга кер?се елны, Айг?л Р?сил кызы С?п?й м?кт?бен? укытырга кил?.
?ле б?генгед?й к?з алдымда. Без, беренче сыйныфка баручылар ??м ?лк?н сыйныф укучылары, “Белем б?йр?мен?” репетицияг? ?ыелдык. Шунда зифа гына буйлы, ко?гырт кара ч?чле, матур гына киенг?н бер укытучы килеп керде. Ул безне? кулларны матурлап, башларны тигезл?п куйды. Шуннан со? к?лемсер?п кен? “Шушы мыни минем булачак укучыларым?!”- дип безне? турыда сорады. Шул вакытта мин эчемн?н ген? “???! Бу безне? булачак укытучы апабыз,”- дип куанып куйдым.
Шул к?нн?н бирле Айг?л апа укучыларны? кадерле укытучысы, хезм?тт?шл?рене? ки??шчесе, ярд?мчесе булды. Ул безне т??ге к?нн?н ?к ?зен? гашыйк итте.
Беренче тапкыр укырга бара башлаган к?нн?н алып, мин ?ти бел?н ?нид?н д? алдарак м?кт?пк? чыгып кит?м. Д?реср?ге, чабам. К?н саен шулай. Ч?нки м?кт?бемне бик яратам. Сыйныфташларымны, укытучыларымны к?рг?ч, ми?а бик р?х?т була. ?земне аны? янында к?чле итеп, бар н?рс?д?н якланган итеп сиз?м. Укытучым елмаеп караса, ул к?нне шатлыгым эчем? сыймый. Ул безг?, ?нил?рд?й к??ел ?ылысын биреп, укырга, язарга ?йр?тте. Игътибарлы, ихтирамлы, кече к??елле булу серл?рен? т?шендерде. Сыйныфтагы барлык балаларны берг? туплады, бер гаил? кешел?рен? ?йл?ндерде. Т?ртипле, акыллы, ?хлаклы, кешел?рг? ярд?мчел булырга ?йр?тте. Безне? сыйныф укуда да, д?рест?н тыш ?тк?релг?н чараларда да алдынгылыкны беркемг? д? бирми. ?земне? ??м укытучымны? тырышлыгы н?ти??сенд? мин инде д?ртенче ел р?тт?н бишле билгел?рен? ген? укып барам.
Без сыйныфта 11 укучы. ??ркайсыбызны? ?зене? соравы, борчуы. Л?кин укытучы апамны? барыбызга да акыллы ки??шл?ре, тулы ?аваплары ??рвакыт ?зер иде.
Балаларны? теле кы?гырау,
Бер чы?гылдый, ява ме? сорау.
Барсына да ?авап бирг?нсез,
Сез и? сабыр кеше ик?нсез.
Серд?шчебез, ки??шчебез, икенче ?нк?без булган Айг?л апаны беркайчан да онытмабыз. Аны? исеме й?р?к т?ренд?. Барысы ?чен д? р?хм?т Сезг?, беренче укытучым, ме? р?хм?т!
Р?хм?т Сезг?, беренче укытучым!
Рухыбызга иман салдыгыз.
Барыбызны тигез, якын к?реп,
Балагыздай каршы алдыгыз.
Укытучым минем, с?нм?с назым,
Якты язым – балачакларым,
Мин гомерг?, ?нк?м бел?н берг?,
К??елемд? Сезне саклармын.
Халык шагыйре Ф?нис абый Яруллинны? “Сез и? г?з?л кеше ик?нсез” шигыре ?ырга ?йл?неп, укытучыларга багышлап язылган к?п ?ырларны? берсе булса да, р?сми р?вешт? кабул ителм?с? д?, басылып чыгуга ук укукытучы ??н?рене? гимнына ?йл?нде шикелле.
Килг?н чакта башка авырлык,
?итми калса, к?ч ??м сабырлык,
Сиздермич? ярд?м итк?нсез,
Сез и? г?з?л кеше ик?нсез…”
Бу ?ырда укытучыга булган х?рм?т, м?х?бб?т, аны зурлау, аны кадерл?? ачык чагыла.
Мо?арчы шагыйрьл?р и?атында, укучылар бел?н ата-аналар к??еленд? булган укытучыга х?рм?т ??м зурлау, ни?аять, быел и? биек трибуналардан я?гырап, “Укытучы елы” булып ?верелде.
К?н саен сине м?кт?пт? елмаеп каршы алган, укырга-язарга, санарга гына т?гел, си?а тормыш нигезл?рен ?йр?тк?н кешелекле кешене зурлау елы. Яратасы?мы син укытучы?ны? Сине мактаганда гына т?гел, ачуланганда да, эш тал?п итк?нд? д?, кис?тк?нд? д? х?рм?т ит?се?ме? Ул бит боларны? барысын да сине? ?чен эшли. Сине? эше? барып чыкмаганда, ул борчылмыйдыр, дисе?ме? Сине? у?ышлары?а с?енмидер, дисе?ме?..
Кешелекне? кил?ч?ге – укытучылар кулында. Алар балалар к??елен? нинди орлык сала алса, хезм?тл?рене? д? ?имешл?ре шундый булачак. Укытучы ?зене? Укытучы булуыннан оялмасын, ? горурлансын, ч?нки ул ??мгыятьне? и? х?рм?тле ??н?р иясе.
Х?рм?тле укытучыларым! Армый-талмый эшл?вегез, тынгысыз, ки? к??елле ??м риясыз булуыгыз сезг? карата бетм?с-т?к?нм?с ихтирам уята. Б?ген никад?р ген? авыр булмасын, сезне? й?р?кл?регезд? балаларга , кешелекк? карата м?х?бб?т кимеми. ??р кешег? кир?кле, игелекле хезм?тегез ?чен р?хм?т сезг?. Гаил?л?регезг? татулык, тынычлык ??м муллык юлдаш булсын! С?лам?тлек ??м эшегезд? у?ышлар!
?ир й?зенд? и?-и? матур тел?кл?рне,
Сорасалар, багышларга кемг?, диеп.
?сир итк?н ?зен? бик к?п й?р?кл?рне
Укытучыма, дияр идем, башым иеп.”
Список литературы:
Мансуров З. ?ырлап ачыла к??ел, Казан, 1993.
“Маяк” газетасы, 28 июнь, 2006.
“Х?зин?” газетасы, 26 май, 2010 .
Яруллин Ф. Шигырьл?р ?ыентыгы, 2003.
Министерство образования и науки РТ
ТР ф?н ??м м?гариф министрлыгы
Конкурсное сочинение на тему :
“Мой любимый учитель”
“Минем яраткан укытучым”
ТР ?лм?т районы Т?б?н Мактама Нижнемактаминская СОШ №2
2нче урта м?кт?бе Альметьевского района
Башкарды: 7“б” сыйныф укучысы Выполнила: ученица 7 ”б” класса
Абдрашитова Зарина Абдрашитова Зарина
?ит?кче: ??лиева Г?лназ Руководитель: Аглиева Гульназ
Фоат кызы Фоатовна
Альметьевск 2011
?лм?т 2011
Укытучы т?шенд? д? д?рес бир?,
Балалар дип hаман ?ан ата.
?з h?н?рен, м?кт?пне h?м балаларны
?ненд? д?, т?шенд? д? ул ярата.
Рания К?римуллина.
Укытучы-баланы? чын дусты, ки??шчесе, ярд?мчесе ул. Ул безг? белем ген? бир?че т?гел, ? безне? с?лам?тлек ?чен кайгыручы да, безне? шатлыклар ?чен куана бел?че д?. Бер с?з бел?н ?йтк?нд?, икенче ?ни ул безне?. Минем ?бием д? укытучы. Аны? h?рвакыт ?йт? торган с?зе бар: “Укытучы бирелеп, намус бел?н, чын к??елд?н балаларны яратып эшл?с? ген? д?р???г? иреш?ч?к, ихтирамга лаек булачак”,-ди ?бием ми?а.
??р укучыны? да ?зене? ген? яраткан, х?рм?т итк?н укытучылары була. Минем д? яраткан укытучыларым бар. Шулар арасыннан аеруча и? якыны- минем сыйныф ?ит?кчем, татар теле h?м ?д?бияты укытучысы Г?лназ Фоатовна.
?ле б?генгед?й х?теремд?… К?зне? и? матур к?нн?рене? берсе- 1-нче сентябрь иде. К?гел?ем томан таралып, яктырып кояш чыкты.Шул матур мизгелд?, ч?ч?кл?р бел?н тулы м?кт?п бусагасында, Ул безне каршы алды. Безне? ?ле я?а башлангыч сыйныфны т?мамлап, 5-нчег? кил?ебез. Шул к?нн?н башлап ?зара дус яш?рг?, м?кт?п елларын онытылмаслык итеп х?терд? калдырырга, г?з?л с?зл?р табып безне? к?ефл?рне к?т?рерг?, яхшы укырга ?нд??че укытучым минем. “Аз гына белер ?чен д? бик к?п укырга кир?к,-ди ул безг?.
Г?лназ Фоатовна туган телебезне? искиткеч матурлыгын к?рерг?, байлыкларын белерг? ?йр?т?че д?. Аны? д?ресл?ре бик кызыклы, мавыктыргыч h?м эчт?лекле ?т?. Аны? елмаюын к?рг?ч, туган телебезне ?йр?н? тел?ге тагын да арта. Д?ресл?рд?н тыш кызыклы кич?л?р уздырабыз, экскурсиял?рг?, т?рле к?рг?зм?л?рг?, музей h?м театрларга й?рибез. ?зебез д? театр к?рс?т?без. “??р кеше ?з туган телен, ана телен белерг? тиеш. Шул вакытта гына ул ?ти-?нисен, туганнарын х?рм?т ит?ч?к ”,- ди h?рвакыт безг? укытучыбыз. Шу?а к?р? без бик тырышып, к??ел биреп тел д?ресл?рен? й?рибез.
Минем укытучымны? исеме д? ?исемен? туры кил?. Ул г?лл?р кебек матур, назлы. Аны? бел?н h?рвакыт серл?ш?се, к??елд?гене с?йлисе, к?леп кен? торасы кил?. Т?н?феск? звонок булгач та, укытучыбыз яныннан кит?се килми.
Мин к?н д? к?т?ренке к??ел бел?н м?кт?пк? барам, ч?нки анда мине яраткан укытучыларым к?т?. Минемч?, Г?лназ Фоатовна h?н?рен? тугрылыклы, олы ?анлы, ки? к??елле, зир?к h?м тал?пч?н, зур ихтирамга лаек укытучы. Б?я биреп бетергесез авыр хезм?тенд? укытучыбызга и?ади у?ышлар, к??ел байлыгы телисе кил?.
Сез- и? м?рт?б?ле Кеше,
Сез- и? чын Укытучы.
Ш?кертем кеше булсын дип
Утлы к?мер йотучы.
(Э.Ш?рифуллина)
Думаю так.
Мин н?рс? эшл?рг? яратам со?? Китап укырга, компьютерда т?рле уеннар уйнарга, савыт-саба юарга ??м, ?лб?тт? инде, торт пешерерг? яратам.
?ле кайчан гына мин ашарга пешерерг? б?тенл?й д? яратмый идем, чынлап торып б?р??ге д? кыздырганым юк иде. ?мма, ?ни бел?н торт пешерерг? уйлаган к?нн?н со?, барысы да ?зг?рде.
Берк?нне шулай ?ни бел?н торт пешерерг? керештек. Л?кин ?ни ?зе д? торт пешер? белми ик?н бит. Безне? камыр табага ябышып к?йде. Крем артык сыек булып агып бетте. Никад?р ризыкны гына ?р?м иттек. ? ?нине? бик т? ?йд? пешерг?н торт ашыйсы кил? иде. Щуннан со? мин ?нием? сюрприз ясарга булдым.
Икенче к?нне, м?кт?пт?н кайткач, мин торт пешерерг? керештем. Аш-су китабын алдым да андагы бер рецепт буенча торт ясый башладым. Килеп чыкты бит! Т?мле торт ясау алай ук авыр т?гел ик?н.
?ни эшт?н кайтуга, крем бел?н матур итеп биз?лг?н я?а пешк?н хуш исле торт ?ст?лд? тора иде инде. Мин д? ?з-?земн?н кан?гать булып, шатланып, ?ниемне каршы алдым. И, ?нине? мине мактаганын к?рс?гез!
Мин, берникад?р вакыттан со? гына ?ниемне? тортлар пешер? бел?ен а?ладым. ? теге к?нне ул торт пешер? белм?г?н булып юри ген? кыланган ик?н. Шулай итеп ул минем пешерерг? ?йр?н?емне тел?г?н. ?нине? х?йл?се ?зен тулысы?ча аклады. Х?зер тортлар ??м б?лешл?р пешер? ? минем и? яраткан ш?гылем.
Муниципальное бюджетное общеобразовательное учреждение
«Средняя общеобразовательная школа №27
с углубленным изучением отдельных предметов»
Нижнекамского муниципального района Республики Татарстан
Сочинение “Минем яраткан һөнәрем”
|
Ф.И.О. учащегося (полностью) |
Французова Азалия Руслановна |
|
Контактная информация (класс, адрес, телефон, факс, эл. почта) |
МБОУ «СОШ№27» НМР РТ, 10 в класс, 423570, Нижнекамск, Химиков, 106-50. 8(8555)410423, school27n-kamsk@mail.ru |
|
Школа (номер школы, адрес и телефон, эл. почта) |
МБОУ «СОШ№27» НМР РТ, 423570, Нижнекамск, Менделеева, 37а, 8(8555)410423, school27n-kamsk@mail.ru |
|
Ф.И.О. директора школы |
Ярцева Лидия Васильевна |
Нижнекамск, 2016
Минем яраткан һөнәрем.
Җир йөзендә төрле һөнәрләр бар. Тормыш үзгәрә, җәмгыять үсә барган саен, аларның саны да арта бара. Һәр кешенең дә һөнәр сайлау буенча үз фикерләре, уйлары бар. Кемдер укытучы булырга хыяллана, ә кайбер кеше күңеленә табиб һөнәре хуш килә, шәфкать туташы да буласы килә. Кайбер кызлар үзләрен балалар бакчасы тәрбиячесе итеп күрә, ә кайбер дусларым заводта эшче булып эшләргә уйлый. Дусларым арасында бизнес белән шөгыльләнергә теләк белдерүчеләр дә бар.
Без менә шулай мәктәп елларында киләчәк һөнәребез турында уйлана башлыйбыз. Минемчә, хыял буш җирлектә генә туарга тиеш түгел. Минем һөнәр сайлавыма бер вакыйга сәбәпче булды.
Көзге каникул чорында авылга кунакка кайттым. Әбием, чөгендер төйгеченә кулын кыстырып, бармагын җәрәхәтләде. Мин әбиемә беренче ярдәм күрсәттем: бармагын дару белән эшкәртеп бәйләдем. Каннан куркучы әнием минем осталыгыма шаккатып та, сокланып та карап торды һәм : “Кызым, хирург булырсың әле,”- диде. Табиб булу уе миндә күптән туган булса да, мин бу хыялымны туганнарыма әйтмәгән идем. Алар мине дөрес аңламаслар, миннән көләрләр дип уйладым, чөнки нәселебездә бер генә медицина хезмәткәре дә юк бит.
Әнием минем сайлавыма каршы килмәде, киресенчә, сөенде генә. Мин химия, биология фәннәрен тырышып өйрәнә башладым.
Табиб — иң борынгы һөнәрләрнең берсе. Кешеләр бик иртә дәвалау серләренә төшенергә теләгәннәр. Дару үләннәре белән дәвалаучы карчыклар булган. Алар үз эшләрен теләп башкарганнар. Һәр төбәкнең кендек әбиләре, сөннәтче бабайлары булган. Авыл кешеләре аларны бик хөрмәт иткәннәр.
Еллар узу белән, кешеләр белемгә омтылганнар, сәламәтлек, дәвалау серләренә төшенгәннәр. Шулай итеп, медицина барлыкка килгән, ул үскән, ныгыган. Дарулар, аппаратлар, приборлар уйлап тапканнар.
Табиб булып эшләү кызыклы гына түгел, ә авыр да, җаваплы да. Мин бу һөнәр ияләрен бик белемле кешеләр булырга тиеш дип саныйм. Алар биология, анатомия, химия нигезләрен дә, барлык даруларның куллану тәртибен, медицина приборларының ничек эшләвен дә белергә һәм үз белемнәрен практикада дөрес кулланырга тиешләр.
Кайчагында дусларым белән һөнәр сайлау турында әңгәмә корабыз. Бервакыт, мин үземнең табиб булырга хыяллануым турында әйткәч, дус кызым миңа гаҗәпләнеп: “Син нәрсә! Аларның эшләре авыр, тынгысыз, җаваплы, шуңа карамастан хезмәт хаклары түбән,”- диде. Бәлки шулайдыр. Һөнәр сайлаганда хезмәт хакына карап түгел, ә күңелгә карап эш итәргә кирәк, дип саныйм. Минемчә, ашыга-ашыга яраткан эшеңә бару, сөенеп эшеңнән өйгә кайту — зур бәхет.
Һәр һөнәр иясенә аерым сыйфатлар хас, дип уйлыйм мин.Табиблар үз эшләрен яратырга, белемле, түзем булырга тиешләр. Авыруларны игътибар белән тыңлап, аларга дөрес диагноз кую зур сабырлык сорый.
Табиб үзе дә сәламәт булырга тиеш. 7-8 сәгать буена операция ясау хирургтан зур көч, саулык сорый.Шуның өчен мин сәламәт яшәү рәвешен алып барам, физик эшне теләп башкарам. Кышын чаңгыда шуам, җәен суда коенам.
Табиб авыруларны дару белән генә түгел, ә җылы мөгамәләсе, карашы белән дә дәвалый. Әниемнең дә, әбиемнең дә мине бик тәрбияле итеп күрәселәре килә. Алар миндә татар кызларына гына хас сыйфатлар тәрбияләргә тырышалар.
Табиб ике телне дә яхшы белергә тиеш, дип уйлыйм мин. Гомер буе авылда яшәгән әбиемә Казан хастаханәсендә ятарга туры килде. Дәвалаучы табибының татар булып, рәхәтләнеп аның белән үз телендә сөйләшүе турында әбием бөтен авылдашларына сөйләде. Димәк, мин телемне камил белергә тиешмен. Үземә шундый нәтиҗә ясадым.
Әлегә мин мәктәптә укыйм. Барлык фәннәрне дә тырышып өйрәнәм. Мәктәптә алган белемнәрем киләчәк һөнәремә нигез булыр дип уйлыйм мин.
Тема: Сочинение на тему “ Минем яраткан китабым”.
Цель: 1.Проверить орфографическую и пунктуационную граммотность учащихся.
2. Проверить умение учащихся излагать свои мысли по заданной теме.
Ход урока:
1. Объявление темы и цели урока.
2. Беседа с учащимися по вопросам:
а). Какие книги татарских писателей вы прочитали летом?
б) Какая из них больше всех вам понравилась?
в) Кто главные герои этой книги?
г) Чем они вам понравились?
е) Есть ли отрицательный герой, что в нем вам не понравилось?
ё) Чему научила вас эта книга?
3. Словарная работа.
4. Работа над сочинением в черновиках.
5. Проверка написанного.
6. Списывание текста с черновика на беловик
Просмотр содержимого документа
«Сочинение на тему “ Минем яраткан китабым”.»
Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин. Без
китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз. Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе
тупланган. Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый.
Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез. Китап
геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде.
Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга
керештем. Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың «Актәпи ник моңая? » дигән китабы. Аны миңа
әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте. Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын
булып тоелды. Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә
калдым. Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган. Миңа бигрәк тә «Курай малай
маҗаралары» һәм «Кирлемән» дигән әкият-повестьлар ошады. Курай
малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була. Курай малай һәм Талсылу белән
хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң! «Кирлемән» дигән
өкият-повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым. Бу китап яхшылык
белән яманлыкны аерырга өйрәтте. Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә
ишарәләде. Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан «Актәпи ник моңая? » дигән әкиятне укып чыктым. Бу
әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды. Шулай итеп, үземдә китап укырга
теләк уянуын сизми дә калдым! Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән
дуслашырга хыялланам.
Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин. Без
китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз. Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе
тупланган. Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый.
Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез. Китап
геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде.
Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга
керештем. Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың «Актәпи ник моңая? » дигән китабы. Аны миңа
әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте. Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын
булып тоелды. Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә
калдым. Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган. Миңа бигрәк тә «Курай малай
маҗаралары» һәм «Кирлемән» дигән әкият-повестьлар ошады. Курай
малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була. Курай малай һәм Талсылу белән
хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң! «Кирлемән» дигән
өкият-повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым. Бу китап яхшылык
белән яманлыкны аерырга өйрәтте. Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә
ишарәләде. Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан «Актәпи ник моңая? » дигән әкиятне укып чыктым. Бу
әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды. Шулай итеп, үземдә китап укырга
теләк уянуын сизми дә калдым! Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән
дуслашырга хыялланам.
