Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин. Без
китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз. Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе
тупланган. Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый.
Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез. Китап
геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде.
Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга
керештем. Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың «Актәпи ник моңая? » дигән китабы. Аны миңа
әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте. Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын
булып тоелды. Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә
калдым. Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган. Миңа бигрәк тә «Курай малай
маҗаралары» һәм «Кирлемән» дигән әкият-повестьлар ошады. Курай
малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була. Курай малай һәм Талсылу белән
хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң! «Кирлемән» дигән
өкият-повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым. Бу китап яхшылык
белән яманлыкны аерырга өйрәтте. Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә
ишарәләде. Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан «Актәпи ник моңая? » дигән әкиятне укып чыктым. Бу
әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды. Шулай итеп, үземдә китап укырга
теләк уянуын сизми дә калдым! Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән
дуслашырга хыялланам.
Татарча сочинение “Китап − ул хәзинә|Китап – ул хэзинэ”
Сочинение на татарском языке на тему “Китап − ул хәзинә”/”Китап – ул хэзинэ”
Мәкаль.
Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин. Без китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз. Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе тупланган. Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый. Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез. Китап геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде. Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга керештем. Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың “Актәпи ник моңая?” дигән китабы. Аны миңа әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте. Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын булып тоелды. Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә калдым. Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган. Миңа бигрәк тә “Курай малай маҗаралары” һәм “Кирлемән” дигән әкият-повестьлар ошады. Курай малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була. Курай малай һәм Талсылу белән хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң! “Кирлемән” дигән өкият-повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым. Бу китап яхшылык белән яманлыкны аерырга өйрәтте. Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә ишарәләде. Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан “Актәпи ник моңая?” дигән әкиятне укып чыктым. Бу әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды. Шулай итеп, үземдә китап укырга теләк уянуын сизми дә калдым! Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән дуслашырга хыялланам.
1 нче текст. Мин кулыма китап алам… (Р. Миңнуллин*)
(1) Без — китаплы халык. (2) Татар халкы гыйлемле булган, китап укыган.
(3) Бүгенге көнгә кадәр килеп җиткән кулъязма китаплар шул хакта сөйли.
(4) Кулъязмаларны күчереп язучы осталар барлыкка килгән. (5) Хәзергечә әйтсәк, китапларны тиражлаучылар була.
(6) Аннан басма китаплар чоры башланган. (7) Безнең әби-бабайларыбыз үз телләрендә белем алганнар, шул ук вакытта фарсыча да, гарәпчә дә белгәннәр. (8) Шунысы мөһим: без үзебез генә белемле булып калмаганбыз, мәгърифәт нурларын башка тугандаш халыкларга да таратканбыз. (9) Якын-тирәдә генә түгел, Урта Азия далаларына кадәр барып җиткәнбез. (10) Бу да халкыбызның игелекле хезмәтләреннән саналырга тиеш.
(11) Яңа чорлар килде. (12) Радио-телевидение, компьютер, интернет заманы. (13) Техника үзгәрә, компьютерлар, телефоннар, телевизорлар, музыка тыңлый торган төрле аппаратуралар яңара, камилләшә. (14) Уены да шунда, дәреслекләре дә, фильмнары да, музыкасы да, фотосурәтләре дә, хәтта шпаргалкалары да…
(15) Классикларыбызны укып үсмәгән, бүгенге язучыларыбызны белмәгән милләттәшләребез рухи тамырларыбызны да, тарихыбызны да, гореф-гадәтләребезне дә аңламаслар дигән шигем бар. (16) Ана сөте белән кермәгәнне, тана сөте белән кермәс, дигән шикелле, китап белән кермәгәнне, компьютер белән кермәсә, нишләрбез? (17) Беренчедән, компьютер — компьютер инде ул. (18) Аның җаны да, хисе дә юк. (19) Виртуаль дөнья <…> реаль дөньядан, тормыштан аерылу дигән сүз. (20) Икенчедән, компьютерның милләте юк.
(21) Без күп гасырлар дәвамында белемне бары тик китап аша алганбыз. (22) Иман нурын да, дөнья цивилизациясенең казанышларын да, халкыбызның бай тарихын да, рух ныклыгын да безгә китап биргән. (23) Шуңа күрә дә без Китапка чиксез рәхмәтле.
(24) Бүгенге көндә безнең төп рухи таянычыбыз китап булырга тиеш! (25) Китапсыз күңел — буш күңел, китапсыз йорт — нурсыз йорт, китапсыз милләт — киләчәксез милләт. (26) Бәхетебезгә, без андыйлар түгел! (27) Әлегә…
*Роберт Миңнуллин (1948) — халык шагыйре, популяр җырлар авторы. Аның шигырьләрендә туган җир, табигать, мәхәббәт лирикасы, әниләр темасы чагыла. Алар лирик образлар, нечкә хисләр, тапкыр һәм юмористик гыйбарәләр белән бирелгән.
“Мин кулыма китап алам” тексты буенча сочинение
Р. Миңнуллин текстының соңгы юлларында китапның милләт өчен рухи чыганак булуы турында ассызыкланган. Автор укучыларны милләтебез тарихында китапның тоткан урыны һәм аның рухи кыйммәте турында уйланырга чакыра.
Текст: “…китапсыз милләт – киләчәксез милләт. Бәхетебезгә, без андыйлар түгел! Әлегә…” – дигән сүзләр белән төгәлләнә. Бу сүзләрдән күренгәнчә, автор моның гел шулай булып калачагына шик белдерә. Минемчә, монда хаклык бар. “Яңа чорлар килде,” – дип яза автор һәм компьютерның китапны кысрыклап чыгара баруына борчылуын яшерми.
Әйе, бу шулай. Бүген укучы, кибеткә кереп, китап алмый. Китап геройларын кызганып еламый, алар белән бергә шатланмый. Көне-төне компьютерда уйный. Бу уеннар аның аңын томалый, зиһенен тупасландыра, рухи дөньясын ярлыландыра. Көчләүгә, үтерешкә корылган виртуаль дөнья белән яшәгән бала миһербансыз булып үсә. Аның өчен милләт тә, ата-ана да икенче планга күчә бара. Рухи кыйммәтләр югала барган саен, акчага табыну арта бара. “Виртуаль дөнья < … > реаль дөньядан, тормыштан аерылу дигән сүз.” Компьютерның файдалы яклары да бик күп, ләкин ул барыбер китапны алыштыра алмый. Кешелек дөньясы мең ел элек тә китапсыз яшәмәгән, хәзер дә аннан башка яши алмый. Китап – белем чишмәсе. Китап укымаган кешенең аң-фикерләү дәрәҗәсе дә түбән, рухи дөньясы да ярлы була. Ата-анага, милләт һәм туган илгә мәхәббәт тә китап аша сеңдерелә. Халкыбызның бөек үткәнен дә китап аша гына белә алабыз. “Шуңа күрә дә без Китапка чиксез рәхмәтле.”
Шулай итеп, китап кешене уйланырга, аның геройлары кичергәннәрне йөрәгеннән үткәрергә, хис дөньясын баетырга, битараф булмаска ярдәм итә.
Обновлено: 10.03.2023
Рейтинг: / 0
Викентьева Анастасия Александровна, 7б класс
Хайруллина Сагира Иршатовна
7б сыйныфы укучысы
Викентьева Анастасия Александр кызы
Минем яраткан китабым
Коръәндә умарта кортларыннан дәрес алырга кушылган , диләр. Борын заманнарда ук балны Алла тарафыннан Җиргә кеше бәхетенә җибәргән бүләк дип санаганнар.
Нинди тирән фикер ята бу сүзләрдә. Бу юлларны укыганда, минем күзалдыма М. Маликованың “Чәчкә балы” повесте килеп басты. Бал турында акыллы сүзләр белән М. Маликованың “Чәчкә балы” повесте арасында нинди бәйләнеш барлыгын беләсең килсә, бу китапны укырга кирәк . Китапның беренче битләрен укыганда , бу әсәрнең ни өчен шулай аталуын белеп булмый әле. Әсәрнең сюжеты бик мавыктыргыч итеп корылган. Гамил һәм Сәгъдиянең яшь чаклары, мәхәббәте бик матур итеп сурәтләнә.
Авылда туып үскән китап укучылар өчен китаптагы бик кызыклы вакыйгалар йөрәк аша үтеп, күңел түрендә яткан иң яшерен хәтирәләрне искә төшерә. Укыганда үзеңнекен уйлап , онытылып, уйларга да чумасың ..
Автор яшәешнең мәгънәсен яхшылыкка, матурлыкка хезмәт итүдә күрә.
Гамил нык ихтыяр көче булган кеше буларак күз алдына килеп баса. Аның өчен гаиләсе, уллары беренче урында тора. Сәгъдиясе белән үзләренә ошамаган баланы, шикләнсәләр дә, “менә дигән итеп” тәрбиялиләр. Җәмил тумыштан сәламәтлекккә туймый, ләкин әти- әнисенең тырышлыгы белән авыруны җиңә, үзенә кирәкле һөнәр үзләштерә, эшчән , яхшы күңелле булып үсә, әти- әнисен тыңлаучан, Газим белән дус булып үсә.
Моңа бал кортлары да , бер-береңә ышаныч та , хөрмәт тә, мәхәббәт тә ярдәм итә. Бал борынгы заманнарда ук дәвалау өчен файдаланылган Атаклы табиб, шагыйрь Әбүгалисина: «Әгәр яшьлегеңне сакларга теләсәң, бал аша”, — дигән.
Менә кайда ул бал турында акыллы сүзләр. Елан агу тапкан чәчкәдән бал корты бал табар. Әйе, чәчкә балы Мохтарга яңадан яшәү яме бирә, ул тормышка башкача карый башлый. Мәдинә Маликова “Чәчкә балы” повестен укыгач, мин бал корты чагу наркотикларга каршы тора ала икәненә ышандым.
МБОУ СОШ №5 г. Елабуга
ученица 7Б класса
Викентьева Анастасия Александровна
Моя любимая книга
В Коране говорится о том , что нужно поучиться у пчел. Уже в древние времена считалось, что мед был послан богом подарком на Землю на счастье людей.
Какие глубокие мысли в этих словах кроятся. Когда читала эти строки, я представила книгу М. Маликовой “Цветочный мед” .
Если хочешь узнать какова связь между умными словами о меде и “Цветочным медом “ М. Маликовой, то нужно читать эту книгу . Сразу прочла и передала подруге.
В начале книги еще не знаешь, почему это произведение так называется. Сюжет повести очень увлекателен. Очень убедительно описываются молодость и любовь Гамиля и Сагдии .
Гамил һәм Сәгъдиянең яшь чаклары, мәхәббәте бик матур итеп сурәтләнә.
Очень интересные события книги , проходя через сердце, у читателей, которые выросли в деревне, пробуждают самые сокровенные воспоминания .
Автор смысл жизни человека видит в служении красоте, доброте.
Җәмил тумыштан сәламәтлекккә туймый, ләкин әти- әнисенең тырышлыгы белән авыруны җиңә, үзенә кирәкле һөнәр үзләштерә, эшчән , яхшы күңелле булып үсә, тыңлаучан, Газим белән дус булып үсә. Ә Мохтар- Макарның язмышы ничек булып чыга? Гамил предстает как человек волевой. Для него на первом месте стоит семья и сыновья. Гамил с Сагдией вырастил сына , не похожего на них самих, хотя сомневался, но воспитали как надо. Джамиль, с рождения не крепкий здоровьем, но благодаря стараниям родителей, смог противостоять болезням, вырос послушным , дружил с Газимом.
Этому способствуют и пчелы, и доверие, иуважение , и любовь друг- другу. Мед уже в дрености использовался для лечения. Знаменитый врач, поэт Авецинна сказал : “ Если хочешь беречь молодость , ешь мед”.
Вот где умные слова о меде. Если змея от цветка — яд , то пчела мед найдет. Да, цветочный мед Мухтару снова дает кросоту жизни, он начинает по другому смотреть на жизнь. Когда прочла произведение Мадины Маликовой “Цветочный мед”, я убедилась , что пчелиный укол помогает противостоять наркотикам.
Submit to our newsletter to receive exclusive stories delivered to you inbox!
Васян Коваль
Лучший ответ:
Онтонио Веселко
Я люблю что делать? Читать, играть в различные игры на компьютере, посуды мыть и, конечно же, люблю печь торт. Еще совсем недавно я бы и вовсе не любит готовить еду, но и по-настоящему когда картофеля не было. Однако, решил с мамой торт выпекать дня, все изменилось. А однажды с мамой мы принялись печь торт. Но оказывается, мама сама не знает как готовить торт. У нас идет как ставить тесто на корню. Жидкое Крем будет более заметно ушли. Насколько сегодня это блюдо только терять. А маму дома, что очень кушать хочется торт варки. Я решила сделать маме сюрприз после Щуннан. На другой день, вернувшись из школы, я Я торт печь к работе. Еда там не один торт по рецепту, получил книгу и начал делать. Получилось! Сделать вкусный торт не так сложно. Мама с работы сразу же после моего возвращения на торт понравился новый крем с вареной данному вопросу оформления стоит на столе красиво было. Я тоже себя и довольны, с радостью, мама против чтобы я взяла. Эх, видел бы меня как маму это хвала! Я только спустя некоторое время понял, что умение готовить торт в маминой. А те, которые не знают как готовить торт день он нарочно совершает прорывные будет только она. Так он меня печь желающих изучать мою. Маму это хитрость тулысыңча себя оправдал. А теперь и торт испечь беляши − моя самое любимое занятие моей жизни.
Вы можете из нескольких рисунков создать анимацию (или целый мультфильм!). Для этого нарисуйте несколько последовательных кадров и нажмите кнопку Просмотр анимации.
Сочинение на тему : «Минем яраткан китабым» для 6 класса.
Китап − белем чишмәсе.
Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин.
китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз.
Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе
Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый.
Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез.
геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде.
Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга
Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың «Актәпи ник моңая?
әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте.
Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын
Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә
Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган.
Миңа бигрәк тә «Курай малай
маҗаралары» һәм «Кирлемән» дигән әкият — повестьлар ошады.
малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була.
Курай малай һәм Талсылу белән
хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң!
өкият — повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым.
Бу китап яхшылык
белән яманлыкны аерырга өйрәтте.
Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә
Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан «Актәпи ник моңая?
» дигән әкиятне укып чыктым.
әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды.
Шулай итеп, үземдә китап укырга
теләк уянуын сизми дә калдым!
Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән
Минем яраткан китабым?
Минем яраткан китабым.
Помогите написать сочинение по татарскому языку на тему : Минем яраткан жырым?
Помогите написать сочинение по татарскому языку на тему : Минем яраткан жырым.
Какие вопросы зададите, чтобы получить такие ответы?
Какие вопросы зададите, чтобы получить такие ответы?
— ? — Коля бишенче сыйныф укый — ?
— эйе, минем китабым бар.
— ? — Мин мэктэпкэ барам.
Помогите составить мини — сочинение на тему «Как я простил обиду» 4 класс?
Помогите составить мини — сочинение на тему «Как я простил обиду» 4 класс.
Помогите написать сочинение по татарскому на тему ‘минем яраткан шогылем’ ( моё любимое занатие)?
Помогите написать сочинение по татарскому на тему ‘минем яраткан шогылем’ ( моё любимое занатие).
— ? — Коля бишенче сыйныф укый — ?
— ? — Коля бишенче сыйныф укый — ?
— эйе, минем китабым бар.
— ? — Мин мэктэпкэ барам.
Помогите пожалуйста?
Написать мини — сочинение на тему мой класса на эрзянском языке.
Сочинение на тему «минем яраткан спорт торем» помогите пожалуйста : *?
Сочинение на тему «минем яраткан спорт торем» помогите пожалуйста : *.
Минен яраткан урын ?
Минен яраткан урын .
Мини сочинение на тему Уважают ли меня в классе помогите пж?
Мини сочинение на тему Уважают ли меня в классе помогите пж.
Купи бумагу А3 начерти свою школу с верху допустим 1й этаж и 2й кабинеты + коридоры потом пряч в каждом кабенете призы не большие но при одном условии когда они выполнят задания и в выбери кабенет в котором будет главный приз но с очень сложным задан..
Ну вобще лолли это жаргон японцев, говорящий о несовершеннолетних девочках. Еще в Японии это термин используют как влечение к малолетним девочкам то есть лоликон так что незнаю что может это значить когда мальчик говорит такое девочке, скорее всего ..
Античность не случайно называют колыбелью европейской цивилизации. В те давние времена были заложены основные направления философской мысли, создана наука как отдельная сфера культуры, совершены открытия мирового значения в области архитектуры и ску..
Спортивный комплекс «Спартанец» — открой в себе силу спартанца).
Герда побывала у старухи колдуньи . Она вспомнила как играла с Каем возле кустом красных роз и это ей помогло вспомнить Кая. Потом она пошла в царство принц и принцесса дали ей карету из золота . Когда они ехали на карете на них напали разбойники ..
Йога, кардионагрузки, бег, прыгалка, ходьба.
Сам такой)Боюсь говорить в лицо, что — то такое. Прям так и тянет держать вниз глазами. Наверное так.
Әни – һәр кеше өчен иң якын, иң кадерле кеше. Ул безгә әлеге дөньяда яшәү хокукын, тормыш биргән. Бала иң беренче сүзендә “әни” дип, юкка әйтмидер. Һәр әни үзенең баласы турында кайгыртып калмыйча, анда кешелеклелек, әдәплелек сыйфатларын да тәрбияли. Әни безне мөстә – кыйль фикер йөртергә, үзебезнең хаталарны танырга ярдәм итә. Тормышның булачак һәм үткән көннең кадерен белергә өйрәтә. Нәкъ әни безгә кешенең кадерен белергә, туганнарың турында кайгыртырга, өлкәннәрне хөрмәт итергә өйрәтте. Бары әни генә синең уңышларыңа һәм ирешкән дәрәҗәләреңә чын күңелдән куана.
Әни – безнең киңәшче.Ул безгә дөресен әйтүче, хаталарыбызны төзәтеп, туры юлга бастыручы. Хәтта өлкән кешеләр дә еш кына әниләренә мөрәҗәгать итәләр. Һәр кеше үз әнисен үзенчә ярата: кемдер аңа матур сүзләр белән эндәшсә, кемдер өй эшләрен эшләргә ярдәм итә, әнисе турында кайгырта. Начар әниләр булмый. Әни кеше беркайчан да үз баласын алдамый. Җир йөзендә һәр әни баласы өчен хәтта сәламәтлеген дә кызганмый. Әни безнең яратуны таләп итмичә, чын күңеленнән, ихластан ярата.
Әлбәттә, мин үземнең әниемне яратам һәм хөрмәт итәм. Ул минем бик яхшы, юмарт һәм гадел. Үзеңең серләреңне сөйләп була торган, гел киңәшләр сорап була торган кешең булуы – зур бәхет. Әнием кояш кебек, гел балкып, һәрберебезнең күңелен күрүче нур кебек. Аннан башка дөньяны күз алдына китерергә дә куркам. Әнием мине бик күп нәрсәләргә өйрәтте. Мин аңа бик рәхмәтле.
Һәрберебез дә әниләрнең эшләгән яхшылыклары өчен рәхмәтле булырга тиеш. Беркайчан да үз әниеңне онытма, чөнки аны дуслар да, акча да алыштырга алмый.
Әниегезнең кадерен белегез һәм яратыгыз!
“САМЫЙ ДОРОГОЙ ЧЕЛОВЕК”
Мама – это самый родной, близкий и дорогой человек для каждого из нас. Она дала нам самое ценное, что мы имеем – нашу жизнь. Не зря первое слово, которое произносит ребёнок — “мама”. Каждая мама не только заботится о своём ребёнке, но и старается привить ему самые лучшие человеческие качества. Мама учит нас самостоятельно принимать решения, признавать свои ошибки. Она учит нас ценить жизнь и каждое прожитое мгновенье. Именно она научила нас ценить людей, заботиться о близких и уважать старших. Только мама всегда будет искренне радоваться нашим успехам и достижениям.
Конечно же, я очень люблю и уважаю свою маму. Она у меня очень добрая и справедливая. Какое же это счастье осознавать, что есть человек, которому в любой момент можно рассказать что-либо или поделиться каким-то секретом и быть уверенным в том, что всё это останется между вами. Моя мама, как солнце, светит каждому в нашем доме. Я даже боюсь представить, что бы я без неё делала. Мама научила меня многому, я безумно благодарна ей за это.
Каждый из нас благодарен своей маме за всё, что она делает для нас. Не нужно никогда забывать о своих матерях, ведь никакие друзья, деньги не смогут заменить нам нашу родную маму.
Читайте также:
- Семья мармеладовых в судьбе раскольникова сочинение
- Роль причастных и деепричастных оборотов сочинение
- Почетный караул у вечного огня в москве сочинение
- Подлинные и мнимые ценности в жизни человека сочинение
- Сочинение жыр кешенен юлдашы
Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин. Без
китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз. Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе
тупланган. Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый.
Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез. Китап
геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде.
Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга
керештем. Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың «Актәпи ник моңая? » дигән китабы. Аны миңа
әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте. Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын
булып тоелды. Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә
калдым. Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган. Миңа бигрәк тә «Курай малай
маҗаралары» һәм «Кирлемән» дигән әкият-повестьлар ошады. Курай
малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була. Курай малай һәм Талсылу белән
хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң! «Кирлемән» дигән
өкият-повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым. Бу китап яхшылык
белән яманлыкны аерырга өйрәтте. Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә
ишарәләде. Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан «Актәпи ник моңая? » дигән әкиятне укып чыктым. Бу
әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды. Шулай итеп, үземдә китап укырга
теләк уянуын сизми дә калдым! Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән
дуслашырга хыялланам.
Татарстан Республикасы Яшел Үзән муниципаль районы
Башкарды:
Ямилова Әдилә Марс кызы
Татарстан Республикасы
Яшел Үзән муниципаль районы
2014 ел
Һич тә күңлем ачылмаслык эчем пошса,
Үз-үземне күрәлмичә, рухым төшсә,
Җәфа чиксәм, йөдәп бетсәм, бу башымны
Куялмыйча җанга җылы һичбер төшкә;
Хәсрәт соңра хәсрәт килеп алмаш-алмаш,
Күңелсез уй белән тәмам әйләнсә баш,
Күзләремдә кибеп тә җитмәгән булса
Хәзер генә сыглып-сыглып елаган яшь, —
Шул вакытта мин кулыма китап алам,
Аның изге сәхифәләрен актарам…
Китап безнең җаныбызга иңгән, каныбызга сеңгән. Китапсыз күңел – буш күңел, китапсыз йорт – нурсыз йорт, китапсыз милләт – кыйбласыз милләт.Бәхетебезгә, без андыйлар түгел! Әлегә…Күңелгә бөек Тукайның шигырь юллары килә.
Без – китаплы халык. Безнекеләр гыйлемле булган, борын-борыннан китап укыган. Бүгенге көнгә кадәр килеп җиткән кулъязма китаплар шул хактасөйли. Ул кулъязмаларны махсус күчереп язучы осталар – хәттатлар барлыкка килгән. Аннары инде басма китаплар чоры башланган. Безнең әби-бабайларыбыз үз телләрендә гыйлем өстәгәннәр, шул ук вакытта фарсыча да, гарәпчә дә укый-яза белгәннәр. Шунысын да әйтеп китү мөһимдер: заманында без үзебез генә белемле булып калмаганбыз, мәгърифәт нурларын башка тугандаш халыкларга да өләшкәнбез.Якын тирәдә генә түгел, Урта Азиянең чүлләренә, далаларына кадәр үкбарып җиткәнбез. Монысы да халкыбызның игелекле гамәлләреннән саналырга тиеш.Без күп гасырлар дәвамында дөньяви һәм дини гыйлемне фәкать китап аша алганбыз. Иман нурын да, дөнья цивилизациясенең казанышларын да, халкыбызның гыйбрәтле тарихын да, рух ныклыгын да безгә китап сеңдергән.Шуңа күрә дә без Китап Галиҗәнабләренә чиксез рәхмәтле.
Китап дигән сихри дөнья белән танышырга безне, ул вакытта мәктәп укучыларын, татар теле укытучылары алып килделәр.Ә китапханәдә эшли торган мөләем ханымнар,Римма апа һәм Венера апа гыйлем нурын күрсәтүче булдылар.Безне кунакка чакырып,татар әкиятләрен,пьессаларын сәхнәләштереп күрсәттеләр.Мин аларны беренче укытучыларым кебек күрәм ,чөнки балада китапка мәхәббәт уяту дигән эш бик кыен,ә алар шундый рәхәтлек белән чын күңелдән башкаралар аны.
Китапханә… Бугенге көндә фәндә әлеге сүзнең гасырлар дәвамында формалашкан йөзләгән билгелемәсе бар. Ләкин китапханәләрнең кеше тормышындагы ролен, асылын бер генә атама эченә сыйдырып буламы икән ул? Минемчә, юктыр. Чөнки аларда гына барлык төр мәгълүмат, үткән тарихыбыз, олысына да, кечесенә дә ярдәмгә килерлек киңәшләр урын алган. Әгәр катаплар сакланмаган булса, галимнәребез, язучыларыбыз үзләренең ачышларын китап битләренә язып шәкертләренә өйрәтеп калдырмаган булса, тарихыбыз турында кеше сөйләгәннәрдән генә күп мәгълүмат алып булмас иде. Үткәне булмаган халыкның, киләчәге дә юк дип юкка гына эйтмәгән шул борынгылар. Китапханә ул – бер буыннан икенче буынга калдырылган рухи мирас. Бар да үзгәрә: кешелек, дәүләтләр. Ә китап – мәңгелек!
«Китапханә – ул һәрберебез өчен тудырылган өстәл, анда һәркем үзенә кирәкле азыкны таба ала» , — дип яза бөек акыл иясе Аристотель. Мин бу сүзләр белән тулысынча килешәм. Яраткан китапханәмдә якташларымның үткәнен дә, бүгенгесен дә, киләчәген дә табарга була. Балачактан ук миңа китап укымаган кеше җансыз булып тоела иде. Хәзер дә шулай, мин инде үзем укытучы һәм бу йортка укучыларымны алып киләм, яраткан китапларым белән таныштырам. Шуңа да китапханә минем өчен иң яраткан һәм кадерле урыннарның берсе.
Китапханәгә килеп кергәч тә, анда тудырылган җылы мохит, чисталык, уку залы узенә җәлеп итә. Мәктәп укучысымы син, студентмы, өлкән буын вәкилеме, һәр төркем өчен аерым бүлек булдырылган. Үзенгә кирәкле әдәбиятны табып укы гына!
Соңгы елларда җәмгыятьтә ике фикер каршылыгын очратырга була: берәүләр вакыт белән акрынлап китапханәләр юкка чыга дип исбатласа, икенчеләре киресен, китапханәләрнен яңа юнәлештә үсә баруын тәкърарлый. Беренче фикерне мин кискен кире кагыр идем. Әгәр китапханәләр рухи «агарту» белән бер рәттән, заман белән бергә атлап, үзләренең электрон мәгълүмати челтәрләрен булдырсалар, бу бер адымга алга китеш булыр иде. Яшел Үзән шәһәре китапханәсендә дә бу юнәлештә беренче эшләр башланган. Әгәр якын киләчәктә китапханәбездә күп компьютерлар, электрон китаплар урын алып, һәр кулланучының электрон карточкасы булдырылса, анда укылган китаплар исемлеге белән беррәттән, төрле китаплар, авторлар турында фикерләшүләр, тәкъдимнәр урын алса, бу чын мәгънәсендә алга китеш булыр иде. Бүгенге заман яшьләрен китапханәгә җәлеп итүнең төп юлын да мин нәкъ менә виртуаль китапханә челтәрен булдыруда күрәм.
Китаплар кайсы гына өлкәгә карамасын, безне матурлыкны күрергә, яшәргә, тормышны аңларга өйрәтә; тәҗрибә тупларга, акыл эшчәнлеген үстерергә, һәм гомумән, шәхес буларак формалашырга булыша. Китап чын мәгънәсендә безнең якын дустыбыз. Син аңа җанын теләгән сорау белән мөрәҗәгать итә аласын. Китаптан башка жәмгыятебездә белем, рухи байлык, сәнгать кебек төшенчәләр дә булмас иде.
Китапханәләргә ешрак йөрегез һәм сез үзегез өчен яңа сихри дөнья ачарсыз!
Дөньяда китаптан башка яшәү мөмкин түгел, дип уйлыйм мин. Без
китаплар аша тормышны өйрәнәбез, белем алабыз. Чөнки аларда бик күп акыл хәзинәсе
тупланган. Ул хәзинәне бернинди компьютер да, телевизор да алыштыра алмый.
Китап укып, без белем алабыз, уйланабыз, тормыш итәргә өйрәнәбез. Китап
геройларыннан үрнәк алабыз яки кайберләренә охшамаска тырышабыз.
Үзем әле укый белмәгәндә, миңа китапларны әнием я әтием укыйлар иде.
Алар миңа кечкенә вакытта бик күп китаплар укыдылар, ә аннары мин үзем укырга
керештем. Аларның эчтәлекләрен аңлый башладым.
Минем иң яраткан китабым − Роза Хафизованың «Актәпи ник моңая? » дигән китабы. Аны миңа
әнием Яңа ел бәйрәменә бүләк итте. Башта миңа китап укып чыга алмаслык калын
булып тоелды. Ә укый башлагач, мин китапның ахырына килеп җитүемне сизми дә
калдым. Китапта әкиятләр, пьесалар тупланган. Миңа бигрәк тә «Курай малай
маҗаралары» һәм «Кирлемән» дигән әкият-повестьлар ошады. Курай
малай бик яхшы герой, аннан үрнәк алырга була. Курай малай һәм Талсылу белән
хыял канатларында сәяхәт итүе күңелле дә булды соң! «Кирлемән» дигән
өкият-повестьны укыганда, үземне читтән күргән кебек булдым. Бу китап яхшылык
белән яманлыкны аерырга өйрәтте. Кирлемән белән дуслашмаска кирәклегенә
ишарәләде. Ул бары тик начарлыкка гына өйрәтә.
Соңыннан «Актәпи ник моңая? » дигән әкиятне укып чыктым. Бу
әкият минем өчен кызыкта, кызганыч та булды. Шулай итеп, үземдә китап укырга
теләк уянуын сизми дә калдым! Мин киләчәктә дә кызыклы китаплар белән
дуслашырга хыялланам.















